تا امتیاز این مرحله رو نگیری وارد مرحله‌ی بعد نمی‌شی (درس چهارم)

هر مرحله از زندگی واسه آدم‌ها، چالش‌ها و مشکلات خودش رو داره.

میتونیم با اونها روبرو بشیم، ببینیم‌شون، بفهمیم‌شون، باهاشون بجنگیم.

که در اینصورت نتیجه از دو حالت خارج نیست یا بهشون غلبه می‌کنیم و پیروز می‌شیم یا ازشون شکست می‌خوریم. اما نتیجه اصلن مهم نیست، مهم اینه که درس این مرحله رو گرفتیم و می‌تونیم وارد مرحله‌ی بعدی بشیم اونم با کوله باری از تجربه‌ها.

اما بعضیا واکنش دیگه‌ای رو در مقابل این چالش‌ها، چلنج‌ها و مشکلات انتخاب می‌کنن؛ ازش فرار میکنن.

مثلن تو یه رابطه چه دوستانه چه کاری یا عاشقانه، همین‌که شرایط دچار بحران میشه، به جای بررسی دلایل ایجاد بحران، سهم خودش تو ایجادش و وظیفش در مقابل این مشکل، همه چیز رو رها میکنه، بعدشم خیلی خوشحال و سرمست ژست زرنگا رو می‌گیره که آخ جون قسر در رفتم.

آقا جان تو فکر میکنی زرنگی و پیچیدی به بازی ولی واقعیت اینه که اون مرحله رو نیمه کاره ول کردی و فایلش هنوز بازه...

از اونجایی هم  که زندگی همیشه رو دست آدما بلند میشه و حواسش هم خیلی خوب به همه چیز هست، تا زمانیکه اون درس رو نگیری، دست از سرت برنمیداره.

بعدن تو یه زمان و مکان و یه ساعت و یه تجربه‌ی دیگه دوباره با اون چالش روبرو میشی و می‌بینی که این دقیقن همون چیزیه که قبلن ازش فرار کرده بودی.

حالا بهترین کاری که ما می‌تونیم انجام بدیم اینه که با مسائل روبرو بشیم اصلن باهاشون یکی بشیم تا کمتر دردمون بیاد، تا راحت‌تر ازشون رد بشیم اونم با کوله باری از درسای ارزشمند، چون بالاخره درسیه که باید پاسش کنیم و گرنه اجازه‌ی ورود به ترم بعد رو نداریم.