سازگاری با محیط اطراف

وقتی که این جهان و آدم‌هاش رو شبیه یه جنگل با گونه‌های مختلف گیاهی و حیوانی ببینیم دیگه رفتارای عجیب‌شون؛ که رو اعصابمونه، اذیتمون نمی‌کنه.

چون برامون جا میوفته که فلانی یه چناره و ازش نباید انتظار رفتار یه بید مجنون رو داشت.

می‌فهمیم که از هر کس متناسب با طبیعت و ظرفش باید انتظار داشته باشیم و متناسب با جایگاهش باهاش برخورد کنیم.

مثلن بد آدامس جویدن همکارتون،  با صدا غذا خوردن برادرتون، بلند حرف زدن دوستتون، وسواسی مادرتون، رانندگی آدما؛ هیچ‌کدوم از اینا دیگه آرامش و تمرکزتون رو بهم نمی‌ریزن.