به طور کلی انواع چمن مصنوعی فوتبال به دو دسته فیبریلیت و مونوفیلامنت تقسیم می شوند.
نخستین نسل از چمن مصنوعی از الیاف فیبریل شده (فیبریلیت) صاف استفاده می نمودند.
زیرا این روشِ ساخت فیلامنت به صورت گسترده در تولید ریسمان، طناب و منسوجات بسته بندی در صنایع مختلف به کار گرفته می شد.رشته های فیبریلیت دارای ساختاری شاخه شاخه و منشعب می باشند به طوری که می توان آن را محور عرضی تا پهنای بسیار بیشتری باز کرد.در چنین حالتی، قطعاتِ متصل به یکدیگر با شکل چهار ضلعی پدید می آید. لازم به ذکر است که به دلیل حجیم بودن این نوع رشته، تعداد کمتری از آن می تواند مساحت بیشتری را در مقایسه با انواع مونو پوشش دهد، همچنین از نظر ضربه پذیری و جلوگیری از سر خوردن، الیاف فیبریلیت حرف های زیادی برای گفتن دارد.
فیلامنت های مونو در ابتدا به صورت تخت و مسطح ساخته می شدند. این ساختار بسیار ضعیف و انعطاف پذیر است و به راحتی دچار تغییر شکل و فرسایش می شود.چمن مصنوعی با پیشرفت ماشین آلات صنعت نساجی و دستگاه های تزریق (اکستروژن)، امکان ساخت فیلامنت هایی با اَشکال پیچیده و متنوع فراهم آمد. در ابتدا یک یا چند بخش با ضخامت بیشتر به عنوان ستون فقرات (آوند گیاهی) به فیلامنت افزوده شد تا در برابر خم شدن زیر فشار، مقاومت بیشتری نشان داده و در عین حال با داشتن خاصیت ارتجاعی و فنری، توانایی بازیابی حالت اولیه را داشته باشد. پس از آن، اشکال دیگری همچون W، O، M، D، Y، X، S، C، V لوزی، اُمگا، بیضی و ترکیبی از این اشکال تولید شد.
