اولین مطلب ، با نامی مضحک: اولین مطلب

ویرگول به من می گوید هر چه دلت می خواهد بنویس، اما این طور نیست واقعا، اینطور است؟؟؟ بعید می دانم که سانسور نشوم و تبعید و اعدام و غیره...

مهم این نیست، من با فضاء ویرگول آشنا هستم، حتی یک حساب کاربری زیبا و ناناز هم دارم، اما نمی توانم در آن چیزی بنویسم، شاید کمالگرایی این اجازه را به من نمی دهد. احتمالا دوست ندارم که مطلب ناقص یا غلط داری بنویسم ، و دوست دارم بهترین مطالب دنیا را بنویسم، پس نمی نویسم!

اما اینجا را می توانم به عنوان چرک نویس خود استفاده کنم. و تمام هجویاتم را با شما مخاطب عزیز مطرح کنم. مخاطب عزیزی که برایت متاسفم که آنقدر برای وقت خودت ارزش قائل نیستی که الان در حال خواندن هجویات یک ذهن بیمار می باشی...

می گویند نوشته حین نوشتن شکل پیدا می کند، نه قبل از آن، اما من بنظرم نوشته هیچ گاه شکل پیدا نمی کند، چه قبل از آن، چه حین آن، حتی پس از آن هم شکل نمی گیرد! گواه حرفم هم همین چند بندی است که نوشتم، که نه انسجام خاصی در میانشان هست، و نه مفاهیم فلسفی بلند بالایی...

گویای حال...
گویای حال...