امشب برای تماشای فیلم هفتاد سی به سینما رفتم این یه یادداشت خودمونی هست و اصلا به چشم نقد و غیره بهش نگاه نکنید ... واقعا میتونم بگم فیلم خیلی زیبایی بود فیلم یه روایت داستان داشت فیلم خودمونی و صمیمی بود ... غم و شادی کاملا در فیلم در جریان بود و میشه گفت فیلم بسیار زنده ای است... توصیه میکنم حتما این فیلم رو ببینید لحظه به لحظه اش زیباست ... من که خیلی لذت بردم راستش حسابی حال دلمو خوب کرد ... مطرب هم همین اندازه حال منو خوب کرده بود ... البته ممکنه بعضی ها ایراد بگیرند که چرا این دو تا فیلم رو کنار هم قرار دادم اما نظر شخصی خودم رو گفتم . و امیدوارم حال دل همه خوب باشه.
بیش تر از این هیچی ندارم بگم چون کاووسی نیستم :)
