همه چیز درباره بیماری کانیبالیسم یا هم خواری در طیور

بیماری کانیبالیسم یا هم خواری یا همدیگر خواری یا خودخوری که در روزهای اخیر در رسانه ها در مورد آن میشنویم در بسیاری از فارم های طیور مشاهده می شود و علل مختلفی دارد که در مقاله زیر به علل و روش های پیشگیری از آن می پردازیم.

بیماری کانیبالیسم یا هم خواری یک بیماری در بین طیور می باشد که طی آن پرنده به خود یا بغل دستی خود نوک زده و موجب ایجاد زخم در بدن می شود. بروز و گسترش این بیماری به عواملی مانند تراکم زیاد پرندگان در قفس، جیره غذایی نامناسب، دمای نامناسب، نوردهی نامناسب، وجود پرنده مرده در گله، وجود انگل یا شپش در بدن پرنده و... بستگی دارد. احتمال شیوع بیماری کانیبالیسم یا هم خواری برای تمامی پرندگانی که به صورت گله ای و انبوه نگهداری می شود، وجود دارد و برای جلوگیری از بروز چنین مشکلی حتما باید اصلاحات لازم را در شرایط محیطی و تغذیه پرنده اعمال نمود.

عوامل دخیل در بیماری کانیبالیسم یا هم خواری در طیور

از جمله مهم ترین عواملی که در بروز و تشدید این بیماری دخالت دارند عبارتند از :

1- تراکم زیاد پرندگان در یک محیط بسته :

از این رو می توان گفت که پرندگانی که در قفس و در یک مکان تنگ پرورش داده می شوند، دچار بیماری بیماری کانیبالیسم یا هم خواری خواهند شد. زیرا در اثر تراکم زیاد آنها و نبود آزادی عمل کافی قدرت تحمل پرنده ها به سر آمده و از طریق نوک زدن به همدیگر سعی در دفع یکدیگر خواهند داشت.

2- دمای زیاد محیط پرورش طیور :

در فصل تابستان که هوا بسیار گرم است و یا در فصل زمستان که میزان گرمای هیتر خارج از کنترل باشد، امکان بروز بیماری کانیبالیسم یا هم خواری در پرندگان به شدت افزایش خواهد یافت. بنابراین کنترل دمای محیط باید به شدت مورد توجه قرار گیرد.

3- نور بیش از اندازه در محیط پرورش :

اگر میزان نور دهی بیش از 16 ساعت باشد و یا از نور به شدت سفید برای گرمایش یا نور دهی سالن استفاده شود باز امکان بیماری کانیبالیسم یا هم خواری در آنها وجود خواهد داشت. بنابراین توصیه می گردد اولا از لامپ های آفتابی بدین منظور استفاده شود و دوما میزان نور دهی را به 15 ساعت در روز کاهش دهید.

4- کافی نبودن تعداد آبخوری و دانخوری ها :

همانطور که می دانید اگر پرنده ای مزاحم آب یا غذا خوردن پرنده ای دیگر شود، درگیری بین آنها افزایش خواهد یافت. بنابراین برای جلوگیری از بروز این حادثه تعداد دانخوری و آبخوری ها و هم چنین آب و غذای موجود در آنها را افزایش دهید.

5- جیره غذایی نامناسب با سن پرنده :

اگر میزان پروتئین، نمک، میتونین و ... موجود در غذای پرنده تنظیم نباشد، ممکن است با نوک زدن بغل دستی سعی در متوجه ساختن شما داشته باشند. بویژه کمبود نمک در جیره پرندگان بیماری کانیبالیسم یا هم خواری را تشدید می کند. هم چنین در مواقعی که میزان انرژی موجود در جیره غذایی افزایش و میزان فیبر آن کاهش یابد پرنده جهت تخلیه انرژی اضافی در بدن خود به نوک زدن یکدیگر بتلا خواهند شد.

6- بی توجهی به پرنده بیمار یا مرده در بین گله :

اگر پرنده ای بیمار یا مرده در بین گله وجود داشته باشد، سایر پرندگان طبق غریزه ای که دارند به او نوک خواهند زد و اگر سریعا اقدام نشود این حس کنجکاوی به یک عادت و در نتیجه بیماری روانی کانیبالیسم یا هم خواری تبدیل خواهد شد.

7- استرس و ترس:

زمانی که پرنده دچار تشویش و اضطراب می شود حالت تهاجمی تری به خود گرفته و ممکن است شروع به جنگیدن و زخمی کردن سایر پرندگان کند و شرایط را برای بیماری کانیبالیسم یا هم خواری محیا سازد.

8- عدم تهویه هوای:

تهویه هوا برای پیشگیری بیماری کانی بالیسم یا هم خواری بسیار ضروروی می باشد.

9- رعایت نکردن موارد بهداشتی:

رعایت موارد بهداشتی از ملزومات کار پرورش پرندگان می باشد و عدم توجه به آن احتمال بسیاری از بیماری ها مانند بیماری کانیبالیسم یا هم خواری را دو چندان برابر می کند.

10- پرندگان کند رشد:

برخی از پرندگان نسبت به سایر هم نوعان خود دیرتر رشد می کنند و پرهای بدن آنها دیرتر بیرون می آید. همین موضوع بدن پرنده را در برابر خونریزی آسیب پذیرتر می کند.

ادامه مقاله بیماری نوظهور کانی بالیسم طیور را در این لینک بخوانید.

منبع: دامیران - پایگاه پیشرو و فراگیر دامپروری و دامپزشکی