رابطه نامشروع چیست؟
دادگاه صالح به رسیدگی جرائم منافی عفت غیر زنا و زنای غیرمحصنه دادگاه کیفری 2 و دادگاه صالح به رسیدگی جرم زنای محصنه، زنا با محارم و زنای به عنف، دادگاه کیفری 1 است.
رابطه نامشروع یکی از عناوین مجرمانه در قوانین ایران است و در صورت اثبات آن برای مرتکب، مجازاتی تعیین خواهد شد. منظور از رابطه نامشروع، ارتباط بین زن و مرد نامحرمی است که خارج از حد مشخص شده ی قانونی و شرعی با یکدیگر رابطه برقرار کرده اند.
طبق ماده 637 قانون مجازات اسلامی، چنانچه زن و مردی که بین آنها رابطه زوجیت نباشد، مرتکب روابط نامشروع یا اعمال منافی عفت غیر از زنا مانند بوسیدن یا در آغوش گرفتن شوند، مجرم هستند و در صورتی که جرم آنها اثبات شود به مجازات محکوم خواهند شد.
جرم رابطه نامشروع و ارتکاب عمل منافی عفت، از جرائم عمدی محسوب می شود و در وقوع این جرائم، قصد و عمد و وجود سوء نیت ضروری است.همچنین قانون گذار از جرائم منافی عفت تعریف دقیقی ذکر نکرده است و تنها برخی از مصادیق آن را بیان کرده است، از این رو تشخیص جرائم منافی عفت بر عهده قاضی خواهد بود.
برای دریافت راهنمایی و مشاوره رایگان در خصوص کلیه دعاوی رابطه نامشروع با وکلای رابطه نامشروع موسسه حقوقی دادآرمان تماس بگیر. (02122904873-02122904874-09128400921-09336267676-09336267878)
انواع رابطه نامشروع
انواع رابطه نامشروع عبارتند از:
1- رابطه نامشروع غیر زنا: طبق ماده 637 قانون مجازات اسلامی، منظور از رابطه نامشروع غیر زنا هر گونه از روابط جنسی بین زن و مرد نامحرم است که در نهایت به مواقعه (رابطه جنسی) منجر نشود، مانند تقبیل و مضاجعه و...
رابطه نامشروع غیر زنا باید به صورت فیزیکی باشد، از این رو از نظر قانون اشاراتی که از روی شهوت به دیگری ابراز شود، مانند چشمک زدن، نوشتن نامه عاشقانه و غیره رابطه نامشروع غیر زنا محسوب نمی شود. اما در صورتی که روابطی از قبیل ارتباط تلفنی و پیامکی بین زن و مرد نامحرم و یا قدم زدن در خلوت به معاشقه منجر شود، مشمول ماده 637 خواهد شد، مانند رابطه نامشروع تلفنی و یا رابطه نامشروع در فضای مجازی مانند جرم فرستادن عکس برای نامحرم و....
برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص جرم رابطه نامشروع تلفنی و مجازات آن کلیک کنید.
2- زنا: به مواقعه (رابطه جنسی) بین زن و مرد نامحرم که بین آنها رابطه زوجیت نباشد، زنا گفته می شود. زنا انواع مختلفی دارد که شامل زنا با محارم نسبی، زنا با زن پدر، زنای به عنف، زنای محصن، زنای محصنه، زنای غیر محصن و زنای غیر محصنه می باشد.
3- لواط:رابطه جنسی بین دو مرد که به دخول مقعدی منجر شود.
4- مساحقه:رابطه جنسی بین دو زن
5- قوادی: قوادی به معنی به هم رساندن دو یا چند نفر برای زنا یا لواط می باشد. همچنین اگر شخصی دو یا چند نفر را به قصد انجام روابط نامشروع دیگر مانند مساحقه و یا تفخیذ جمع نماید، این موضوع مصداق جرم قوادی نمی باشد.
6- قذف: قذف به نسبت دادن زنا یا لواط به شخص دیگر گفته می شود.
اثبات رابطه نامشروع
طبق قوانین کیفری ایران ادله اثبات رابطه نامشروع عبارتند از:
1- اقرار متهم: اگر متهم به ارتکاب جرم رابطه نامشروع اعتراف کند برای اثبات جرم نیازی به تحقیقات و ارائه مدارک دیگر نمی باشد؛ همچنین برای اثبات جرم زنا متهم باید 4 مرتبه به ارتکاب این عمل اقرار کند.
2- شهادت شهود: طبق ماده 172 قانون مجازات اسلامی، حد نصاب شهادت برای جرم زنا 4 شاهد مرد و سایر جرائم رابطه نامشروع 2 شاهد مرد است.
3- علم قاضی:علم قاضی برای اثبات جرم رابطه نامشروع شامل شواهد و امارات وقوع جرم مانند پرینت پیامک ها، اسکرین شات عکس ها، فیلم دوربین های مدار بسته و غیره است.
اثبات رابطه نامشروع با عکس و فیلم
یکی از مدارکی که شاکی می تواند برای اثبات رابطه نامشروع به دادگاه ارائه نماید، پرینت پیامک ها و مکالمات تلفنی و یا اسکرین شات پیام ها و عکس ها و فیلم دوربین های مدار بسته و یا فیلمی است که توسط اشخاص گرفته شده باشد و اثبات رابطه نامشروع از طریق فضای مجازی و پرینت مکالمات تلفنی با محتوای مستهجن که بین زن و مرد نامحرم رد و بدل شده است نیز امکان پذیر است.
برای اثبات رابطه نامشروع با پیامک و مکالمات تلفنی، شاکی باید با داشتن دستور قضایی به مخابرات مراجعه کند و پرینت پیامک ها و مکالمات تلفنی را دریافت کند، اما برای اثبات رابطه نامشروع با واتساپ امکان دریافت پرینت پیام ها، فایل های صوتی و عکس ها در ایران وجود ندارد، اثبات رابطه نامشروع از طریق تلگرام و سایر پیام رسان های خارجی مانند اثبات رابطه نامشروع از طریق اینستاگرام نیز به همین صورت است و شاکی می تواند از پیام ها و عکس های غیر اخلاقی و مبتذل که در فضای مجازی بین زن و مرد نامحرم رد و بدل شده است اسکرین شات بگیرد و به عنوان مدرک (اماره) در اختیار قاضی قرار دهد.
مرجع صالح به رسیدگی جرائم منافی عفت
طبق ماده 301 قانون آیین دادرسی کیفری، دادگاه کیفری2 صلاحیت رسیدگی به تمام جرائم را دارد، مگر آنچه به موجب قانون در صلاحیت مرجع دیگری باشد؛ همچنین طبق ماده 302 به جرائمی که مجازات آنها سلب حیات و یا مجازات تعزیری درجه سه به بالا باشد در دادگاه کیفری1 رسیدگی می شود.
با توجه به آنچه در مواد 301 و 302 قانون آیین دادرسی کیفری در مورد صلاحیت رسیدگی به جرائم کیفری گفته شد، دادگاه صالح به رسیدگی جرائم منافی عفت و رابطه نامشروع غیر زنا و زنای غیرمحصنه دادگاه کیفری2 و دادگاه صالح به رسیدگی جرم زنای به عنف، زنا با محارم و زنای محصنه در دادگاه کیفری1 است.
همچنین طبق ماده ۳۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری، متهم در دادگاهی محاکمه می شود که جرم در حوزه آن واقع شود و اگر متهم مرتکب چندین جرم در حوزه های قضایی مختلف گردد، رسیدگی در دادگاهی صورت می گیرد که مهمترین جرم در حوزه آن واقع شده است، بنابراین براساس این ماده، دادگاه صالح برای رسیدگی به جرم رابطه نامشروع دادگاهی است که جرم در حوزه قضایی آن اتفاق افتاده است.
رسیدگی به جرم رابطه نامشروع در دادسرا
همان طور که گفته شد طبق قوانین کیفری ایران رابطه نامشروع و اعمال منافی عفت یکی از عناوین مجرمانه در ایران است. طبق قوانین کیفری اولین مرجع برای رسیدگی به جرائم کیفری دادسرا است و تحقیقات مقدماتی در خصوص وقوع جرم در دادسرا انجام می شود. دادسرای صالح برای رسیدگی به جرم رابطه نامشروع در تهران دادسرای ارشاد و در شهرستان دادسرای عمومی است.
برای رسیدگی به جرم رابطه نامشروع پس از تشکیل پرونده و تحقیقات مقدماتی در دادسرا، پرونده برای رسیدگی، صدور و اجرای رای به دادگاه صالح ارجاع می شود، اما به برخی جرائم منافی عفت در دادسرا رسیدگی نمی شود و پرونده مستقیما در دادگاه تشکیل و به آن رسیدگی می شود.
طبق ماده 306 قانون آیین دادرسی کیفری، برخی جرائم منافی عفت و رابطه نامشروع مانند جرائم جنسی حدی و همچنین جرائم رابطه نامشروع تعزیری مانند تقبیل و مضاجعه به طور مستقیم در دادگاه رسیدگی می شود و برخلاف سایر دعاوی کیفری به دادسرا ارجاع داده نمی شود و تمام مراحل دادرسی در دادگاه انجام می شود.
شکایت از رابطه نامشروع
در صورتی که شخصی (شاکی) بخواهد از رابطه نامشروع و اعمال منافی عفت شکایت کند، باید بتواند ادعای خود را مبنی بر وقوع رابطه نامشروع در دادگاه با ارائه مدارک محکمه پسند اثبات کند. ارائه مدارک و شواهد و اثبات رابطه نامشروع به این جهت حائز اهمیت است که اگر مدارک موجود در پرونده برای اثبات جرم رابطه نامشروع کافی نباشد و شاکی نتواند رابطه نامشروع را اثبات کند، متهم یا متهمین می توانند از وی به جرم تهمت و افترا شکایت کنند و در این صورت شاکی از سوی دادگاه به جرم تهمت و مجازات مقرر در قانون محکوم خواهد شد.
در خصوص جرم رابطه نامشروع باید گفت جرائم منافی عفت و رابطه نامشروع از جمله جرائم عمومی محسوب می شود که برای شروع پیگیری قضایی در خصوص اثبات جرم نیاز به شکایت شاکی خصوصی نمی باشد و نیروی انتظامی یا دادستان (مدعی العموم) می توانند رسیدگی به جرم را آغاز کنند.
شاکی خصوصی برای شکایت از وقوع رابطه نامشروع باید به همراه مدارک خود به یکی از دفاتر الکترونیک قضایی مراجعه کند و با پرداخت هزینه دادرسی اقدام به ثبت شکواییه نماید، سپس با توجه به نوع جرم رابطه نامشروع پرونده برای رسیدگی به دادسرا یا دادگاه صالح ارجاع می شود تا تحقیقات و پیگیری های لازم در خصوص اثبات جرم انجام شود و پس از پایان تحقیقات قاضی در خصوص رابطه نامشروع رای صادر می کند. در صورتی که ادله اثبات جرم کافی باشد، متهمین به مجازات رابطه نامشروع محکوم می شوند و در صورتی که ادله و مدارک کافی برای اثبات جرم رابطه نامشروع وجود نداشته باشد، متهم از ارتکاب جرم تبرئه می شود و رای به نفع وی صادر خواهد شد.