کارتوگرافی فرهنگی، چگونگی فراگیرشدن محتوا در اینترنت

کارتوگرافی فرهنگی یا cultural cartography. اولین بار این عبارت رو در یک ارائه‌ی تد در نیویورک شنیدم(زیرنویس فارسی رو روشن کنید):

https://www.dideo.ir/v/yt/Kab-mpU-YVM

در این ارائه، یکی از کارمندان شرکت بازفید (Buzzfeed، یه سایت اخبار و سرگرمی) درباره‌ی سیاست این شرکت برای تولید ویدیو توضیح می‌ده. اون یه سؤال مطرح می‌کنه:

"ما در مواجهه‌ی روزمره با ویدیوها، معمولاً به این فکر می‌کنیم که «موضوع این ویدیو چیه؟»

ولی بیاید از یه زاویه‌ی دیگه به ویدیوها نگاه کنیم: «این ویدیو باعث می‌شه مردم چه کاری کنن و چه واکنشی نشون بدن؟»

ما بر اساس این پرسش، یه دسته‌بندی محتوا ایجاد کردیم و اسم اون رو کارتوگرافی فرهنگی گذاشتیم."

توضیح کمکی: کارتوگرافی یا نقشه‌نگاری، یعنی یه چیز بزرگ رو در ابعاد کوچک ترسیم کنیم. نقشه‌هایی که از جهان می‌بینیم، همه کارتوگرافی هستند.
یک کارتوگرافی قدیمی از زمین.
یک کارتوگرافی قدیمی از زمین.

بر اساس پژوهش‌ها و آزمایش‌های بازفید، می‌تونیم همه‌ی فیلم‌های داغ و فراگیر موجود در فضای مجازی رو در یک نقشه دسته‌بندی کنیم و اسم اون رو «نقشه‌ی فرهنگی محتواهای فراگیر اینترنت» بذاریم.

هر حباب، یک واکنش متداول و پرطرفداره. هر رنگ، یه گروه از کارهای مشابه رو نشون می‌ده."

این یعنی ما باید از حالت سنتی تولید محتوا (انتخاب موضوع و سپس تولید محتوا) خارج بشیم و اول ببینیم قراره چه واکنشی بگیریم، بعد اجزا رو متناسب با اون طراحی کنیم و در نهایت کار رو انجام بدیم.