دانشگاه اصفهان را دوست دارم؛ برخلاف آن تصوری که معمولا در دانشآموزان کنکوری وجود دارد که دانشگاه مطرحی از لحاظ علمی نیست، به نظرم چیزهای زیادی برای گفتن دارد. استادها، استادهای خوبیاند و دانشکده کامپیوتر هم، دانشکده قویای است و دانشجوها، خیلی فعالاند و به یکدیگر کمک میکنند؛ اما علی رغم همهی این خوبیها، بدیهایی وجود دارد که عمدتا مرتب به کادر اجرایی دانشگاه است.
ما وقتی با مسئولان دانشکده صحبت میکنیم، مسئولان خوبی داریم؛ اما وقتی میرسد به معاونت کل و ...، ماجرا کمی فرق میکند. برای مثال، ما در سه روز دو پیام ویدیویی از رئیس دانشگاه اصفهان دریافت کردیم که محتوای کلی آن این بود که قرار است دانشگاه از روز شنبه حضوری باشد، لطفا دانشجویان رعایت کنند و حالا اگر قرار بر تجمعی هم هست، آن کارهایی که در دانشگاههای مطرح کشور انجام شد تکرار نشود.
این پیامها، نشان از این میداد که قرار است دانشگاه حضوری باشد و ما هم داشتیم آماده میشدیم که از فردا به دانشگاه برویم. بچهها هم از دو روز پیش آمده بودند به خوابگاههای خود تا وسایل را مرتب کنند و خود را آماده از سرگیری درسها به صورت حضوری کنند؛ اما ناگهان، ساعت دوازده شب دیشب به پیامی ارسال شد که دانشگاهها تا پایان اسفند مجازیاند و حالا دانشجویان باقی ماندهاند با این وضعیت خر تو خر به معنای واقعی که کسی نمیداند چه کند و هزینههای چندمیلیونی که بیهوده صرف بلیط اتوبوس شده است.
فعلا که قرار بر این شده که تا زمانی که خود دانشگاه و مسئولانش، به این نتیجه نرسیدهاند که باید کارهایشان را طبق برنامه انجام بدهند و لحظه به لحظه تغییر موضع میدهند، کلاسی چه به صورت حضوری و چه به صورت مجازی برگزار نشود. یعنی البته اساتید محترم میتوانند حاضر باشند، اما در کلاسهایی با نهایتا چند نفره که تازه خیلی از آنها هم صرفا برای این حاضر خواهند شد که مسئله را توضیح بدهند نه اینکه درون کلاس شرکت کنند.
فعلا یک دست مریزاد هم باید به دولت پزشکیان گفت. تحریمهای خارجی و فشارهای خارجی و امثالهم قابل درکند و مسائل سیاسی اصلی هم میتوانیم بپذیریم که تا حد امکان در حیطه اختیار این دولت قرار نخواهد داشت(البته بهتر است کلا این دولت در هیچ زمینهای کاری انجام ندهد!) اما با این سبک و سیاق مدیریت کردنش در مراکز آموزشی و گندکاریهای فراوان وزرای دولت در همه زمینهها، رسما کشور را تعطیل اعلام کرده است!
