این روزها یکی از وظایف مدیران دولتی، اعلام خسارت قطعی اینترنت هست. البته تنها کار مهم دوستان همین اعلام خسارت هست نه چیز دیگه. بماند که هرکدوم هم یه رقمی میگن، اقلا باهم هماهنگ کنین نخبهها.
وزیر ارتباطات؛ ستار هاشمی، روزانه ۵ همت
معاون وزیر ارتباطات؛ احسان چیتساز، روزانه ۲ همت
رئیس سازمان نصر؛ علی حکیمجوادی، روزانه ۳ همت
رئیس کمیسیون بلاکچین نصر؛ عباس آشتیانی، روزانه ۷ همت
و ...
از همون نفر اول که وزیر باشه بیا پایین، آیا یک نفر از اینا کاری انجام داده که این مشکل مرتفع بشه؟ همیشه هم جواب یکیه؛ از بالا دستور رسیده، پس شما چه کارهای؟
این ماجرا صرفا در خصوص این واقعه و مدیران ذکر شده نیست، تو کل ممکلت و در تمام سطوح مدیریتی همین کثافت مشهود هست. همه هم باور قلبی دارن خودشون رو وقف مردم و خدمت کردن، شما رو به قرآن قسم به ما خدمت نکنین. این چه خدمتی هست که شما هر روز غنیتر و ما فقیرتر میشیم؟ در بیار اون کتوشلوار لعنتی رو بیا کف جامعه تا بفهمی زنگی یعنی چی!
همت واسه شما میشه هزار میلیارد تومن؛ واسه شهروند عادی میشه هزار مشکل تحمیلی، مشکلاتی که از تبعات حضور شما در رأس قدرت به مردم تحمیل میشه. شما و اون بالادست شما که دستور میده ولی جرأت ندارین اسمش رو ببرین.
از نظر من تفاوتی بین دولتها یا دستگاهها نیست، همشون یه مذخرف هستن، ساختار جمهوری اسلامی ایرادات اساسی داره. ساختاری چاپلوس پرور، پرخرج و کممنفعت. شما عکس سه نفر رو بزن بالاسرت، هرکاری خواستی بکن، مهم کارکرد نیست مهم اون اظهار ارادت به تصاویر حضرات هست.
بارها گفته شده شایسته پروری؛ اما فقط گفته شده، هیچ اراده و نظارتی بر انجامش نبوده. برای همین تمام این کتوشلواریها خودشون هم میدونن قرار نیست کاری انجام بدن، صرفا حضور اسمی در یک جایگاه و کسب منفعت براشون متصور هست.
یک نماینده بیهویت مجلس؛ که اصل حضورش تو مجلس یه سوال بزرگ هست، به ریاست یک فراکسیون الکی منصوب میشه، تو شهری با کمتر ۳۵ هزار نفر جمعیت، چندین بنر بزرگ برای عرض تبریک به ایشون نصب میشه، و این یعنی دنبال کردن زنجیرهی تملّق. متاسفانه این زنجیره از نفر اول مملکت شروع میشه و تا سطح یک دهیار هم ادامه داره.
من به عنوان یک شهروند عادی اعلام میکنم، تویی که پیرهن رنگ روشن و کتوشلوار تیره به تن میکنی و رخ عقاب میگیری، گناه تو در این وضع مملکت کمتر از نفر اول نیست، فکر نکن فردا روزی همه میرن سمت بالاییها و تو میتونی تغییر رنگ بدی؛ نه، همچین توهمی نداشته باش.
جناب رئیس، جناب معاون، جناب شهردار، جناب فرماندار؛ حواس شهروندان به شما هست. اینکه چطور سفرههای خودتون رو پر کردین و به مردم عادی منت خدمت گذاشتین. اینکه چطور از قدرتی که به دست شما افتاد، سواستفاده کردین تا فساد تو تمام نقاط ایران پراکنده بشه.
