یه چیزی که این روزا تو افکارم زیادی نور بالا میده، بحث همیشگی تئوری توطئه هست، البته که تو تاریخ این دست مباحث هیچوقت جدی گرفته نشدن، اما؛ به جهنم، این همه هست اینم روش.
اینجوری شروع کنم که این تئوری درخصوص وقوع یه سری مشکلات و روش جمهوری اسلامی برای رفع موقت اونهاست، باید قبول کنیم هستهی فکری سرکوب سخت مشغول کاره. و اما مشکلات:
۱. ملت ایران؛ وضع معیشتی داغون، اوضاع عمومی مملکت هم بحرانی، بعضی مناطق هم یه خبرایی از اعتراض شنیده میشه که عموما پیرامون مسائل اقتصادی هست.
۲. اُمت اسلامی؛ نارضایتی اقتصادی ممکنه به قشر طرفدار حاکمیت هم نفوذ کنه و این اصلا خوب نیست، حکومته و همین اقلیت طرفدار که نیاز هست دوباره باهم متحدشون کنه.
۳. دولت اصلاحات؛ کلی کسری بودجه داره، تصمیم بر این شده که یه سری آزادسازی نرخ انجام بدن، یه کار به شدت پر ریسک؛ اونم تو این وضعیت که هم ملت و هم امت رو تحت تاثیر قرار میده.
حالا راه حل چی باشه کار در میاد؟ حکومت چه ترفندی رو باید پیاده کنه که این بار هم جون سالم بهدر ببره؟ مشخصا همیشه یه سری چیزا از قبل روش فکر شده، مثل مجسمه شاپور ساسانی که یهو از انبار در اومد یا خوندن ای ایران ورژن اسلامی و ...
اگر فرض بگیریم یه سری گزینه از پیش تعیین شده رو میز حکومت بوده، به نظر من این گزینهها برای این موقعیت خاص اینجوری انتخاب شدن.
۱. پهلوی، فراخوان میده؛ احتمالا شریک دزد و رفیق قافله که به نظر من غیر از وارث شاه بودن چیز دیگهای نداره. همیشه هم به وقت اعتراضات پیداش میشه؛ دعوت میکنه برای تجمع تو ۱۸ و ۱۹ دیماه ساعت ۸ شب! شراکت پهلوی با آخوندا یا از تعمد میاد یا از جهل.
۲. نفوذی، اغتشاش میکنه؛ یه سری از بچههای پایگاه در نقاب معترض میان وسط جمعیت تا اولا شعار درود بر پهلوی و مرگ بر فلانی سر بدن، دوما شیشه بشکنن و سطل زباله آتیش بزنن تا جهتدهی کنن مردم معترض رو.
۳. مامورا، سرکوب میکنن؛ کوماندوها وارد عمل میشن، شلیک ساچمه و بازداشت کار خوباشون، شلیک گلوله و کشتن کار مزدوراشون. این مزدور بیپدر هم از خودی میزنه هم از مردم، حکومت به شهید از هر دو طرف نیاز داره.
۴. شعام، ورود میکنه؛ شورای عالی امنیت ملی به اسم نهاد امنیتی اینترنت رو قطع و میزان فیلترینگ رو تا خرتناق افزایش میده، تا هم جریان آزاد اطلاعات مسدود بشه و هم یه مشکل برای مردم ایجاد کنه که به راحتی به دست خودش قابل حل باشه.
۵. رسانهها، تبلیغ میکنن؛ ساعتها برنامه که از رسانههای حکومتی و غیر حکومتی پخش میشه که نهایتا آب به آسیاب حکومت میریزن. رسانه حکومتی مردم غیور و مسلمان رو فراخوان به یک حماسه جدید میده و رسانه غیر حکومتی هم ریپورتاژ برای پهلوی.
۶. انقلابی، محکوم میکنه؛ وقتش رسیده اقلیت انقلابی یک حماسه جدید خلق کنن، دیگه یومالله ۹ دی کارساز نیست و این دیماه کوفتی یه حماسه جدید میخواد. اتوبوسهای مجانی روشن میشن، امنیت تامین و اقلیت حضور پیدا میکن تا مجدد چسبکاری بشن و یه پولیش تمیز بخورن.
۷. اصلاحطلبها، تمومش میکنن؛ خوب نوبتی هم باشه نوبت دولت اصلاحات هست که آخر کار بیاد دسترسی مجدد مردم به اینترنت رو برقرار و منت سر مردم بزاره که اگر دولت دست تندروها بود اینترنت هیچوقت وصل نمیشد.
داستان اینجوری تموم میشه که همه دستاندرکاران راضی و گور پدر مردم ناراضی؛ کی مردم عادی مهم بودن که این بار باشن. این وسط نتانیاهو و ترامپ و ... هم ماهیهای خودشون رو از این آب گرفتن. نتیجه نهایی رو هم میشه اینجوری برآورد کرد:
آزادسازی و افزایش قیمتها؛ انجام
اعتراض به وضع معیشت؛ سرکوب
شرکا و مزدوران حکومتی؛ تطمیع
مخالفان حکومت؛ بازداشت
فعالین فضای مجازی؛ تنبیه
رضایت امت انقلابی؛ حاصل
اندکی از مردم هم؛ آگاه
و اما آگاهی، درسته تو این ماجرا تمام منافع حاکمیت تامین شده، اما باز هم نتونسته جلوی افزایش آگاهی رو بگیره، ملت ایران روز به روز آگاهتر میشن؛ و راه پیروزی مردم مظلوم بر حاکم ظالم همین خواهد بود.
