سفر به جمهوری آذربایجان - بخش سوم - رسیدن

ساحل زیبای خزر در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان
ساحل زیبای خزر در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان

در باکو و فرودگاه حیدر علی اف ( رفت )

از هواپیما پیاده شدیم. بی نهایت خسته بودیم و فقط می خواستیم جایی دراز بکشیم. دلیلش را هنوز نمی دانم، اما پلیس فرودگاه ما را در پشت گیت نگه داشت. از ما مدارک اقامتی می خواستند که نشان دهیم در کشورشان در کجا اقامت خواهیم داشت.

تازه من یادم آمد که ای وای همه مدارک اقامتی در کیف ها کمپرس شده بود. برگه رزرو هاستل، کپی ویزا و حتی بلیط برگشتمان نبود. چندین بار در مورد ورود ما به کشور ارمنستان پرسیدند که ما نرفته بودیم. من می دانستم که این دو کشور با هم مسائل حل نشده ای دارند که برای طرفین حساس است. بالاخره با توضیحات فراوان و ذکر این نکته که من در جمهوری آذربایجان دوستی دارم اجازه ورود دادند.

شاید حق داشتند چون ما هیچ گونه مدارک اقامتی و تضمین برگشت از کشورشان را نشان ندادیم.

هر چه بود بخیر گذشت و ما در طبقه پایین کیف ها را تحویل گرفتیم. همان جا هم 100 دلار را به منات آذربایجان تبدیل کردیم. نرخ تبدیل رسمی 1.7 است که در فرودگاه 1.65 برای ما انجام شد. کمی عجله کردیم و نباید آن همه پول را یکجا تبدیل می کردیم. البته در بانک ها با نرخ 1.69 تبدیل می کردند.

فرودگاه زیبای حیدر علی اف
فرودگاه زیبای حیدر علی اف

به سالن اصلی و زیبای فرودگاه وارد شدیم. ساعت 5 صبح بود و هنوز هوا تاریک. قبلا تحقیق کرده بودم که اتوبوس های مخصوصی به نام Express مسافران را از فرودگاه به مرکز شهر یعنی میدان 28 May می برند. به یاسین گفتم کمی استراحت کنیم تا صبح شود.

فرودگاه خیلی شلوغ بود و سر و صدا اجازه پلک روی هم گذاشتن به ما نمی داد. با زرنگی یاسین در طبقه دوم فرودگاه یکسری صندلی خلوت و مبله پیدا کردیم که کسی آنجا نبود. خوراکی هایی که از ایران آورده بودم را خوردیم. عدم توانایی ما در پیدا کردن آبخوری و تشنگی شدید نتیجه شد که یک آب معدنی کوچک از McDonalds فرودگاه به قیمت 1 منات ( هر منات در زمان این سفر تقریبا 7000 تومان بود ) خریدیم. آنقدر گران بود که می خواستم بطری آب معدنی را هم بخورم.

از خستگی بی اندازه چشمایمان باز نمی ماند. روی همان مبل ها خوابیدیم.

با صدای پیج فرودگاه برای پرواز اوکراین بیدار شدم. ساعت تقریبا 8 صبح بود و یاسین را بیدار کردم. احساس می کردیم غلطک آسفالت صاف کن از روی ما رد شده بود. از باجه های بیرون فرودگاه دو کارت Baki خریدیم. هر کارت 2 منات قیمت داشت. نمی دانستم که چقدر هر کدام را شارژ کنم. یک به ظاهر توریست دیگر گفت برای 4 روز 20 منات( خدا ازش نگذره !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) کافی است. ما هم شارژ کردیم. اما آنقدر خسته بودیم که متوجه نشدیم حتی اگر در پاریس هم بودیم این مقدار شارژ برای کارت اتوبوس و مترو برای 4 روز زیاد است.

بالاخره سوار اتوبوس شدیم و به میدان 28 می رسیدیم. این میدان مهمترین میدان شهر است. همه چیز در این میدان پیدا می شود. از آنجا سوار مترو شدیم تا در ایستگاه Sahil پیاده شویم. ایستگاه ها کاملا نوساز بود و مردم زیادی از آن استفاده می کردند. اما خود قطار مترو فکر کنم در زمان شوروی ساخته شده بود؛ قدیمی با سروصدای زیاد. تقریبا ساعت 10 صبح بود که به هاستل رسیدیم.

متروی باکو
متروی باکو


سفر به جمهوری آذربایجان - بخش چهارم- اغما