جهان تردید

از وخامت حال سلولهای سرزمین میتوان فهمید

جامعه  ی ما بدجور مریض شده

خشونت، تجاوز ، پرده دری، قتل عام خانوادگی،  زن کشی، کودک آزاری پدیده های عادی روزمره شده است

کدام‌ طبیب قراره بر سر بالین این بیمار سالخورده

بیاد؟!

نبض زندگی کند میزند ، علایم حیاتی بسیار ضعیف

و مجهول و مبهم است

همه در برابر حجم انبوه اخبار و حوادث تلخ روزهای خاکستری سکوت اختیار کرده ایم

چاره چیست ؟  کدام نسخه را باید پزشکان برای حال وخیم سرزمین مان  بپیچند؟!

کسی به اورژانس زنگ نمی زند تا آمبولانسی بیاید و جامعه ی مریض و درمانده را به درمانگاه تخصصی انتقال دهد

روز به روز،  اوضاع بدتر از دیروز ...

انگار همه آمده ایم به این دنیا که در تباهی فلاکتبار این ایام نقشی مهم ایفا کنیم ؛

جنایتی ، رانتخواری و سرقتی، خیانتی و اندک تجاوز ..

و چه آرووم و ساکت ، خوب بودن و نیک زیستن

در ذهن رنگ پریده ی این روزگار تلخ فراموش میشود

نمی دانم شاید  دست اهریمنی در کار آفرینش بساط نظم و انضباط خدارو بهم زده است!؟

باید کسی پیدا کنیم تا سند گناه این همه آلودگی را بنام او بزنیم.

دومان ـ پاشا