شمارهٔ ۱۱۲ | سرمقاله | ستایش حنفی
روزگاری برج زندگیمان اینقدر ترک نخورده بود؛ اما سالهاست که از آن روزگار فاصله گرفتهایم. فشار پشت این دیوارهها از حد تحمل فراتر رفته است. برج ترکخوردهٔ ما این بار در اعتراضات سراسری دیماه شکاف عمیقی برداشت. خیابانها را به خون کشید و با داغی عظیم ما را ترک کرد. در حال ترمیم آن بودیم که آتش جنگ به درون برج زبانه کشید.
شعلهٔ جنگ لولههای انتقال امنیت را ذوب کرد و به زیرساختها و پتروشیمیها نیز رحم نکرد. آتشش بزرگتر شد و به پیکر نیمهجان اقتصاد و معیشت ما مردم عادی رسید. ناگفته نماند که قطعی چندبارهٔ اینترنت که چشمههای اولیهٔ قطعی آن از آبان۹۸ آغاز شد تا قطعی کامل در دیماه و حال که به سیستمی طبقاتی رسیده است، هربار بیش از قبل در برج زندگیمان تنش ایجاد میکرد و هنوز هم دست از سرمان برنداشته است. دیگر ما ماندهایم و روان رنجورمان، با برجی که بدنهٔ آن دچار خوردگی شده است و دیریازود فرو میریزد.
وقتی به این مرحله میرسیم که مخازن اعتماد و امید چندین بار منفجر شدهاند و ترمیم جایش را به پوسیدگی و ویرانی میدهد، دیگر وعدههای رنگارنگ کارساز نیست. ریشهٔ اعتماد از بیخ سوخته است. باید این برج را همراه با سیستمی از تعهد، حقیقت و پاسخگویی از نو طراحی کرد.
بهطور عینی تکتک جزئیات زندگیمان زیر سایهٔ جنگ و افکار چند سیاستمدار رفته است. در واقع ما همین مردم عادی بودیم و هستیم. ما دانشجو، مهندس، پزشک، وکیل، هنرمند، نویسنده، برنامهنویس، کارگر و هزاران چیز دیگر بودیم که از زندگی واقعیمان بهاجبار فاصله گرفتیم، از رؤیاهایمان که داشتیم تلاش میکردیم آنها را در دل تمام مشکلات موجود بسازیم. ما بودیم و عمر کوتاهمان، وابستگیهایمان یا حتی همان دلخوشیهای کوچکمان که دیگر وجود ندارند.
دشوارترین بخش آنجاست که مرثیهخواندن ما برای تمام این رؤیاهایی که در گهواره خفه شدند، شنیده نمیشود. مرثیهای که برای هرگز زیستنها در این جغرافیا سروده میشود، برای امنیتی که دیگر نیست، جوانی ازدسترفته، استقلال ویرانشده و دهها هزار چیز دیگر که جلوی چشم خود ما تخریب شدند، سوختند و حال خاکسترش آیینهٔ دق شده است و هیچکس آن خاکستر را جمع نمیکند.
با تمام این صحبتها، مگر چه میشود کرد؟ به گمانم چیزی جز تلاش برای ادامهدادن و سعی برای اتصال دوباره به زندگی نجاتمان نخواهد داد. ما نیز در این شماره سعی کردیم گوشهای از اتفاقات گذشته را بررسی کنیم؛ پروندهای مرتبط با موضوع پتروشیمی ترتیب دیدیم و دغدغهمان برای اینترنت و زندگی را برای شما و آیندگان به ثبت رساندیم تا بهنوعی ادامه دهیم؛ البته شاید دراینبین گوش شنوای دیگری هم بایشان پیدا شد!
