طول دوره پنجه زنی بسته به نوع رقم ۳۵ تا ۵۵ روز است. پنجه هایی که زودتر تشکیل می شوند ظرفیت باروری خوشه و عملکردشان بیشتر است. اگر ارتفاع پنجه ای بیش از ۶۶ درصد ارتفاع بلندترین پنجه باشد، بارور است و اگر ارتفاع آن کمتر از ۴۵ درصد ارتفاع بلندترین پنجه باشد، بارور نمی شود. پنجه هایی که ارتفاعشان بین ۴۵ تا ۶۶ درصد طول بلندترین پنجه باشد حد وسط هستند و ممکن است بارور و یا غیر بارور باشند. معمولا غیربارورها و پنجه های حد واسط مربوط به پنجه های ثالثیه یا نوع سوم هستند. بنابراین، پنجه هایی که در اواخر طول زندگی گیاه تشکیل می شوند، پنجه هایی که در مرکز توده گیاه اجتماع کرده اند و نیز پنجه هایی که به دلیل حمله عوامل بیماری زا و آفات خسارت دیده اند، بارور نمی شوند. نیتروژن و ترکیب فسفات و نیتروژن، تعداد پنجه در گیاه را افزایش می دهد. همچنین ظرفیت باروری پنجه هایی که دیرتر تشکیل شده اند را افزایش می دهد. فاصله کم بین کپه ها منجر به کاهش تعداد پنجه می شود.
