هربار..

هربار که لبخندی روی سینه ام می‌نشیند دردی یکباره نفی‌اش می‌کند.

پر می‌کشد. دروغ می‌شود و در پهنه‌ای از بادی سبک، های و هوی غریبی می‌شود و فرو می‌نشیند روی تکیه‌گاه شخصی دیگر.