سکوت در حجم؛ جایی که مجسمه متولد می‌شود

ما معمولاً مجسمه را به‌عنوان «چیزی که ساخته شده» می‌بینیم.

اما حقیقت این است که مجسمه از سکوت متولد می‌شود.

پیش از اولین ضربه ابزار،

پیش از تماس دست با گِل،

لحظه‌ای وجود دارد که هنرمند فقط نگاه می‌کند.

در آن لحظه،

هیچ چیز شکل نگرفته،

اما همه چیز در حال شکل گرفتن است.

سکوت در حجم یعنی فهمیدن آنچه هنوز ساخته نشده.

یعنی دیدن فرم در تاریکی ماده.

یعنی شنیدن فشاری که از درون می‌خواهد بیرون بیاید.

بعضی هنرمندان ماده را کنترل می‌کنند.

بعضی دیگر با آن گفت‌وگو می‌کنند.

من باور دارم مجسمه‌سازی،

تحمیل فرم به ماده نیست؛

آشکار کردن فرمی است که از قبل در آن پنهان بوده.

وقتی هنرمند به این مرحله برسد،

اثر دیگر ساخته نمی‌شود؛

متولد می‌شود.

در کتاب «کتاب جامع مجسمه‌سازی» بخشی کامل را به این مفهوم اختصاص داده‌ام؛

زیرا بدون درک سکوت،

هیچ حجمی عمیق نخواهد بود.

—

آتشبند