بیشتر هنرجویان تصور میکنند مجسمهسازی یعنی مهارت دست.
اما حقیقت این است که مجسمهسازی پیش از دست، به نگاه مربوط است.
اگر نگاه شما عمیق نباشد،
دست شما هرچقدر هم قوی باشد، اثر شما زنده نخواهد شد.
مجسمه زمانی جان میگیرد که هنرمند بتواند:
وزن را حس کند، حتی پیش از ساخت
تعادل را در ذهن ببیند
حرکت را در سکون کشف کند
و فرم را پیش از لمس ماده تصور کند
مشکل بسیاری از آثار این نیست که تکنیک ندارند؛
مشکل این است که «فهمِ فرم» ندارند.
فرم، تنها ظاهر نیست.
فرم، رابطهی حجمها با یکدیگر است.
فرم، جریان انرژی در سطح است.
فرم، سکوتی است که اگر درست شکل بگیرد، مخاطب را متوقف میکند.
در کتاب «کتاب جامع مجسمهسازی» بخشی کامل را به پرورش نگاه اختصاص دادهام؛
زیرا باور دارم بدون تربیت دید، هیچ تکنیکی کافی نیست.اگر شما هم مجسمهسازی را صرفاً ساختن نمیدانید،در نوشتههای بعدی درباره «چگونه دیدن» بیشتر خواهم نوشت.
—
آتشبند
آتشبند