این شما و اینم کامل ترین دستورالعملی که برای تسلط بر کلاس داری نیاز دارین.از استاد رضایی که استاد کارورزی ما بود و تجربیات سالیان سال کار کردن در این زمینه رو در اختیار ما قرار دادن سپاس گذارم.اگر پس از مطالعهٔ این مطلب باز هم مشکل یا سوالی داشتین در ایتا به آیدی @yamoula برام بفرستین تا در نهایت از استادان خبره مون که در این زمینه اسطوره هستن براتون بپرسم.خوب...اصول کلاس داری خدمت شما:
اولین جلسهٔ کلاس درس مهم ترین جلسه است و تعیین کنندهٔ رابطهٔ متقابل معلم و دانش آموز تا آخر سال تحصیلی می باشد.
در جلسهٔ اول دانش آموزان به دقت معلم را تحت نظر می گیرند تا او را شناسایی کنند؛اگر متوجه اقتدار و تسلط او شوند،تا آخر سال کنترل کلاس آسان خواهد بود و در غیر این صورت کار بسیار دشوار می گردد.در جلسهٔ اول باید خود را در دل دانش آموز جا کنیم تا بتوانیم اقدماتی که می خواهیم را از آنان مطالبه کنیم.
توصیه می شود در همان جلسهٔ اول علاوه بر شناخت دانش آموزان،قوانین کلاس خود را اعلام کنید و عواقب تخطی را نیز گوشزد کنید که بدون استثنا اعمال می شود.
این مهم ترین اصل کلاس داری است.تسلط داشتن شما در درسی که معلم آن هستید چنان به شما اعتماد به نفس می دهد که دانش آموز از چشم شما و از گفتار و رفتار شما سر کلاس این را می فهمد که مسلط هستین و طور دیگری از شما حساب می برد.اگر دانش آموز بفهمد شما در درس خود ضعف دارید،راه برا بی نظمی و حتی تحقیر و تمسخر شما باز می شود.
باید به طور مداوم کلاس را کنترل کنید و به هیچ وجه نباید به دانش آموزان پشت کنید زیرا این کار راه را برای شیطنت و بی نظمی باز می کند.دانش آموز هرگز نباید حس کند که امکان شیطنت در کلاس ما وجود دارد و باید ریزبینی و تسلط بالایی از جانب ما احساس کند.استاد رضایی بیان می کند که این یکی از مهم ترین اصول در کلاس های درس امروزی است.حتی اگر نیاز دارید که محتوایی پای تخته آموزش داده شود،یا از یکی از دانش آموزان بخواهید که بنویسد یا خودتان درحالی که رو به دانش آموزان هستید،پای تخته بنوسید و نگاه شما بین تخته و دانش آموزان جابجا شود.
حتی وقتی وارد کلاس شدید،بدون اینکه روی خود را از دانش آموزان بگردانید،به سمت صندلی معلم بروید،آن را مقدار تکان دهید و نشیمنگاه صندلی را فشار دهید و چک کنید،سپس می توانید بنشینید.
مدام با نگاه خود کلاس را کنترل کنید.وقتی دانش آموزی بی نظمی می کند،مدام به او نگاه کنید؛بعد جلو بروید و مجددا به او نگاه کنید؛وقتی درس می دهید،باز مکث کنید و مجددا نگاهش کنید؛این کار باعث می شود دانش آموز متوجه شود که شناسایی شده است و در نتیجه از کار خود دست می کشد.در گام بعد نهایتا جای او را عوض کنید و او را به نیمکت جلوی میز خود منتقل کنید تا در تیررس شما باشد!
باید قبل از اینکه دانش آموز خود را با کار هایی سرگرم کند که نظم کلاس را به هم ریزد،او را سرگرم کرد.
باید در تمام مدت کلاس،فعالیت هایی از پیش تعیین شده داشته باشیم که دانش آموز با آنها سرگرم شود در غیر این صورت کامل طبیعی و قابل پیش بینی است که کنترل کلاس از دست خارج می شود.فعالیت های گروهی،تمرین دادن،پای تخته آوردن،سوال کردن و صحبت کردن در مورد موضوعات غیر درسی ابزار ما برای سرگرم نگه داشتن دانش آموز هستند.
به هیچ وجه مثل سبک قدیم نیان سر کلاس که شروع کنین به توضیح دادن مفاهیم! باید بخشی رو از دانش آموزا بخواین مثلا بگین فلان گروه جلسهٔ بعد این بخش رو ارائه می کنه.بخشی رو خودتون می تونین توضیح بدین ولی حتی در این بخشی که توضیح میدین هم در وسط توضیح دادن با سوال کردن از دانش آموز و مثال زدن و ترغیب شون به پاسخ دادن مثال، اونا رو درگیر نگه دارید.بخش دیگه از محتوا رو می تونین در قالب ویدیو با پروژکتور آموزش بدین.
اول هر جلسه ابتدا کمی مشغول خود شوید.دفتر کلاسی و ابزار خود را آماده کنید و به کلاس فرصتی برای تنفس و آماده شدن برای ارتباط گیری بدهید.سپس مروری بر جلسهٔ قبل داشته باشید؛بپرسید: «کی یادشه جلسهٔ قبل چی درس دادیم؟». از افرادی که دست بلند کردند سوال بپرسید و نمرهٔ آن را برای گروه آنها قرار دهید نه فقط خودشان.در سوال کردن اتفاقی سوال بپرسید نه نوبتی.سپس تدریس خود را آغاز کنید.
وقتی دانش آموزی نمی خواهد درس بخواند،او را مجبور کنید؛یا نیاز را ایجاد کنید یا او را به حال خود رها کنید.تماما به دانش آموزان ارزش بدهید و احترام بگذارید.اگر خلاف وظیفه ای که داشته اند،موضوعی را یاد نگرفته اند و در نتیجه در یادگیری مطالب درسی مشکل دارند،به جای سرزنش کردن سعی کنید به آنها بهانه بدهید؛مثلا بگویید:«شما حق دارید که ندانید و برای همین به مدرسه می آیید و من برای همین اینجا هستم»
با هر پوشش و ظاهری به کلاس آمدند به هیچ وجه کاری نداشته باشید و ناراحتی نشان ندهید.
ارتباط بگیرید و شوخی کنید.
هر کنشی واکنش نمی خواهد و اگر دانش آموز شلوغ کرد،این طبیعت اوست.به خیلی از متلک ها و شیطنت های دانش آموزان توجه نکنید.صبور باشید و خود را جای دانش آموز بگذارید و دوران دانش آموزی خود را مد نظر داشته باشید.هرگز به دانش آموز توهین کنید و تنبیه بدنی را حتی تصور نکنید! پیگیری قانونی توهین یا تنبیه بدنی عواقب بدی برای معلم دارد.
گروه بندی دانش آموزان ضروری است! این کار علاوه بر ایجاد رقابت و سرگرمی موجب می شود بخشی از وظایف معلم به دانش آموزان منتقل شود و در نتیجه کار ها آسان تر پیش برود.
در گروه بندی می بایست پس از شناسایی سطح توانایی دانش آموزان،دانش آموزان ممتاز را با هم کلاسی های ضعیف تر هم گروه کرد و نمرهٔ فعالیت را برای کل گروه در نظر گرفت.از این طریق می توان توانایی شاگردان ممتاز را در خدمت شاگردان ضعیف تر قرار داد تا شاهد ارتقای عملکرد آنان باشیم.
در تمام فعالیت ها و تکالیف نمره را به گروه بدهید نه شخص.اگر شخصی تکلیف نمی آورد،نمره را از کل افراد گروه کم کنید.اینگونه از یکدیگر مطالبه می کنند و جنازهٔ شخص خاطی را تحویل تان می دهند!
روش ارائه محور بهترین روش آموزشی است چراکه میزان درگیری و یادگیری دانش آموزان به بیشترین حد خود می رسد و معلم این امکان را پیدا می کند که تمرکز بیشتری در ادارهٔ کلاس داشته باشد؛همچنین کار معلم در تدریس آسان می شود.تمامی امور را به دانش آموزان بسپارید و کلاس را خودگردان کنید و تمرکز خود را بر کلاس داری و تولید محتوای تربیتی و آموزشی قرار دهید.
گام اول تنبیه جابجایی محل نشستن دانش آموز است.گام دوم کم کردن نمره از خود آن شخص است.گام سوم کم کردن نمره از کل افراد گروه آن شخص است.گام چهارم فراخوانی والدین دانش آموز به مدرسه از طریق معاون مدرسه است.
اگر می خواهیم که کلاس درس ما تأثیر ویژه ای داشته باشد و حس متفاوتی ایجاد کند،باید خود ما متفاوت و الهام بخش باشیم.برای این کار باید اهل مطالعه و ارتقای خود باشیم.چه در مورد روش تدریس و کلاس داری و چه در مورد محتوای غیر درسی که می خواهیم در کلاس ارائه کنیم،باید به طور مدارم در حال ارتقا باشیم و روش های خود را بازنگری کنیم و تغییر دهیم.
اگر در روز قبل از کلاس تولید محتوا نمی کنید و چیزی را برای تدریسی دلچسب آماده نمی کنید،در حال کوتاهی کردن در وظایف خود هستید.لااقل در سال های اول معلمی این کار باید انجام شود تا زمانی که در ذهن شما تثبیت شود هرچند همین حالا معلمان با سابقه ای را می شناسم که هنوز هم چند روز قبل شروع کلاس ها شروع به تولید محتوا می کنند.
هر جلسه باید مروری بر مطالب پیش نیاز داشته باشیم و حجم محتوای آموزشی نیز نباید زیاد باشد.درس های سنگین باید در چند جلسه آموزش داده شوند.
اگر کلاسی شلوغ است و کنترل آن سخت است،به این معناست که ظرفیت زیادی دارند که استفاده نمی شود و به همین دلیل انرژی خود را اینگونه تخلیه می کنند.دانش آموزان شلوغ را پای تخته بیاورید،از آنها سوال بپرسید و به آنها مسئولیت بدهید و بخواهید به دیگران کمک کنند تا انرژی شان در جهت مثبت مصرف بشود.
در مورد شغل خود هم باید دیدگاه شما مثبت باشد وگرنه در طول سال های خدمت خود دوام نمی آورید و فرسوده می شوید.معلمی را شغلی جذاب بدانید که قرار است هر سال با افراد جدیدی آشنا شوید و هر بار مشکلات جدیدی را حل کنید و چیز های جدیدی بیاموزید.
مهارت تدریس را هر بار تمرین کنید.مهارت کلامی خود را چنان تقویت کنید که بتوانید حدأقل ۵ دقیقهٔ مداوم سخنرانی کنید.استاد رضایی بیان می کند که از دانشجویان کاروزی قبلی خود این را به عنوان یک تکلیف خواسته است چراکه از یک معلم انتظار می رود اگر از او خواسته شود در جایی سخنرانی کند،بتواند حداقل ۵ دقیقه صحبت کند.
علاوه بر مهارت تدریس و مهارت کلامی،باید مهارت های ارتباطی و ادراکی(راه حل دادن سریع برای هر مشکل آموزشی و کلاس داری) را نیز تدریجا تقویت کنید.
ارتباط گیری با والدین دانش آموزان باید به واسطهٔ معاون مدرسه باشد.استاد رضایی بیان می کند یکی از موارد مکرری که منجر به درگیری ها و مشکلات زیادی شده است،ارتباط گیری مستقیم معلم با والدین دانش آموزان است.
