اعتراضات و بحران هویت

تیم فوتبال ایران در مسابقات جهانی سرود کشور را نمی خواند. پرچم رسمی کشور پاره می شود. روسری ها بر داشته می شود شعار برابری جنسیتی داده می شود. و زنان در خیابانها می رقصند در آغوش می گیرند و بوسه های عاشقانه را در خیابانها به نمایش می گذارند. به راستی در این اعتراضات عقیده معترضین چیست؟ چه نمادی را برای کشور قایل هستند ؟ سرود ملی کشور را چه می دانند؟ پرچم ملی کشور چگونه باید باشد ؟سبز سفید سرخ با آرم خورشید در وسط یا آرم شیرو خورشید یا شاید بی آرم یا همین نام خدا . سیستم حکومتی مد نظرشان چیست ؟یه حکومت فدرال یا یه حکومت متمرکز؟ نظر شان در باره دین چیست؟ اجرای مراسم دینی چگونه است؟ آیا به شعار زن زندگی آزادی اعتقاد دارند؟نظرشان در باره کمونیست چیست(شعار زن زندگی آزادی مربوط به حزب کمونیست کردستان است).چه نظری در رابطه با مدل اقتصادی کشور دارند؟ شنیده ام می گویند افراد متخصص را جمع می کنند و نظرات آنها را پیاده می کنند. تضارب آرای متخصصین علمی را چه می کنند. مسلح باشی و طرفدار خشونت تضارب آرا هم باشد من یقین دارم با گفتگو به راه حل می رسند؟!؟!؟!؟!؟ الان رای اکثریت مردم باکدام روش و تفکر است؟ دارو دسته مریم رجوی چه نظری دارند ؟ آنها در این مورد پیشقدم هستند یا خیر؟ در این اعتراضات اینها نظر خودشان را می گویند نظر نسل بعدی چیست ؟ هر چندوقت یکبار رفراندوم برگزار می کنند؟ از نظر سیاست خارجی مد نظرشان چیست؟ آیا طرف قدرتمندان می ایستند؟ آیا طرف حقیقت می ایستند؟ آیا بی طرف باقی می مانند؟ نظر معترضین در باره خودمختاری اقلیت های قومی چیست؟


احتمالا و احتمال بسیار قوی مولوی عبدالحمید به دنبال یک ساختار دینی در منطقه خودشان است و کومله به دنبال یک حرکت ضد دینی (حزب کمونیست کردستان اسم این خزب است که به نام کومله شناخته می شود) این پارادوکس چگونه حل می شود؟ تکلیف مذهبی های داخل کشور چیست؟ معترضین به شدت اعتقاد به ترویج خشونت دارند! این خشونت را کی متوقف می کنند؟ آیا توانایی توقف خشونت را دارند؟