تفاهم نامه ایران و امریکا در شرایطی امضا شد که ما از عدم رضایت و پذیرش مشروط مقام معظم رهبری جوانمان مطلع شدیم. این موضع ایشان را در داخل و خارج کشور زیر ذره بین بردند. نظرهای مخالف و موافق زیادی مطرح شد. خوب بیایید یک نظر مفاوت را هم ببینید. به نظر من حقیر بهترین حمایت از اقدامات تیم مذاکره کننده همین مطلب بود!!!! خوب حق دارید تعجب کنید ! اعلام عدم رضایت از چیزی برای تقویت آن . خوب پدرها و مادرها را ببینید از بچه هایشان در تحصیل و موقعیت های زندگی اگر ابراز رضایت کنند نگران می شوند که فرزندشان مبادا فکر کند پیشرفت اینان به کمال رسیده است، برای رسیدن به کمال همین موضع را دارند. چرا بیست نشدی اون نیم نمره چه بود که نگرفتی ؟ حتما دقت نکردی؟ آیا نمره 19 فرزند نمره کمی است؟ بله پدر و رهبر همیشه باید حداکثر ممکن را هدف گذاری کند، نمره 20و لذا نمره کمتر را با رضایت نمی پذیرند. خوب این یک امر مدیریتی است. اما چرا این عدم رضایت باعث تقویت مذاکره کنندگان می شود؟ ببینید این مذاکره در حال انجام است، هنوز طرف مقابل سعی می کند در میدان دیپلماسی از ما امتیاز بگیرد و ما هم سعی داریم امتیاز بیشتری از آنها بگیریم. خوب چه ارتباطی دارد؟ عرض می کنمدیدگاه مخصوص خودم از تفاهم نامه ایران و آمریکا، طرف مقابل با یک رصد رسانه های ایرانی متوجه می شود که تیم مذاکره کننده ایران تحت فشار افکار عمومی مردم و رهبری است که چرا در امضای تفاهم نامه مصالح ایران به خوبی دیده نشده است. وقتی رهبری تفاهم نامه را مشروط به مسئولیت ریس جمهور در اجرای آن قبول کرده است. دیگر مشخص است که در نشست های بعدی طرف مقابل معذورات تیم مذاکره کننده ایرانی را به خوبی می داند و می داند که در مقابل زیاده خواهی آنان نه تنها مقاومت می کنند بلکه ممکن است به شکست تفاهم نامه هم برسد. و تیم بعدی با چه طرز تفکری خواهد آمد جای نگرانی برای آنها خواهد بود. الان تیم مذاکره کننده محدودیت دارد اگر تفاهم نامه اجرا نشود زیر سوال خواهند رفت. یه جورایی بلانسبت پلیس خوب و بد را اجرا می کنند ! لذا امتیازی ندارند که از دست بدهند باید در راه رسیدن به آن چه تعهد داده اند تلاش کنند. با آرزوی موفقیت ایشان .
علی اکبر حسنوند
