امیرحسین در زمینهی کامپیوتر همیشه با من مشورت میکرد.
او هرگز کارها را سرسری انجام نمیداد و دوست داشت تصمیمهایش دقیق، علمی و منظم باشد — بهویژه وقتی پای پروژههای گروهی و فعالیتهای فنی جدی در میان بود.
نمونهای از گفتوگوی ما در تلگرام هنوز در ذهنم مانده است 👇
🕔 ۰۵:۵۷ – امیرحسین:
سلام داداش، دیشب خواستم باهات صحبت کنم نشد.
میخواستم بگم ما بچههای مسجد قرار است انشاءالله یک مجموعهی قدرتمند تشکیل بدیم که برای اولین تولیدش قراره یک اپلیکیشن بزرگ و پرقدرت درست کنیم، که شاید حدود دو سال یا بیشتر طول بکشه.
الان در فاز اول یعنی آموزش هستیم.
خواستم بدونم تیم برنامهنویسی که داریم لازمه همه بچهها زبان Java و برنامهنویسی اندروید یاد بگیرند یا نه؟
مثلاً یکی بره سمت Python، یکی MySQL و یکی Java و…؟
اطلاعات داری دربارش؟!
🕕 ۰۶:۰۲ – محمد:
سلام. هر کس یک چیز را تخصصی یاد بگیره.
اما مدیر پروژه باید با همهی بخشها آشنایی داشته باشه و بدونه چطور هماهنگی بین اعضا ایجاد کنه.
✨ این گفتوگو نشان میدهد که امیرحسین علاوه بر پشتکار و علاقه به فناوری، اهل مشورت، تفکر جمعی و برنامهریزی اصولی بود.
قبل از هر تصمیم بزرگ، نظر دیگران را میپرسید و به راهنماییها احترام میگذاشت.
او بهجای حرکت فردی، همیشه به فکر رشد گروهی بود و باور داشت موفقیت وقتی ماندگار است که بر پایهی تخصص و نظم بنا شود.
🌹 یادش گرامی؛ برادری که حتی در مسیر کار و علم، روحیهی اخلاقی و مشورتیاش را از یاد نمیبرد.
راوی: برادر شهید
