امیرحسین به مسائل معنوی بسیار حساس بود.
هر وقت فرصتی پیش میآمد، برای خانواده و دوستانش پیامهای اخلاقی و مذهبی میفرستاد؛ یادآوریهایی که از دل پاک و دلسوزش برمیآمد.
در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۹۷، در ایام فاطمیه، برای من چنین پیامی فرستاد:
🖋 «آدم باید توجه کند، فردا این زبان گواهی میدهد…
حیف نیست این زبانی که میتواند شهادت بدهد ده شب فاطمیه نشستند و گفتند یا زهرا (س)، یا حسین (ع)،
آن وقت گواهی بدهد که ما شنیدیم فلان جا بیهوده گفت، ناسزا گفت، به مادرش درشتی کرد؟!
احتیاط کن! همیشه بدان کسی مرا میبیند.
مهدی فاطمه (س) شرمنده نشود وقتی میرود خدمت مادرش گزارش بدهد…
فردای قیامت جلوی حضرت زهرا (س) چه جوابی داریم بدهیم؟!»
— شهید سید مجتبی علمدار 🕊
یا زهرا سلاماللهعلیها 🌹
«ایام فاطمیه بر شما تسلیت باد 🖤»
این حساسیت و دلسوزی امیرحسین خودش یک درس بزرگ است؛
اینکه حتی یک پیام کوتاه هم میتواند ما را به یاد معاد و مراقبت از زبان بیندازد…
🌹 یادش گرامی؛ جوانی که در زندگی روزمره هم، چراغ هدایت بود.
راوی: برادر شهید
