درست است که صدا و سیمای ایران دیگر برای مردم ایران نیست و متعلق به یک جبهه خاص شده است اما طی سه هفته ای که اینترنت را برای ما مردم ایران قطع کردند، برای صدا و سیما و خبرگزاری های حکومتی، عرصه خبر، جولانگاهی فراخ و یکطرفه برای روایت سازی بود . مردم به اجبار برای خبر گرفتن از بحران به وجود آمده، به این رسانه ها مراجعه کردند . جایی که ارتباطات قطع بود، مردم در کامنت های وب سایت های مختلف شروع به ارتباط گرفتن و رساندن پیام با انواع لحن ها بودند. در ابتدا کامنتها را کنترل می کردند اما در خبرگزاری هایی مثل فارس که جهت کامنت گذاشتن باید احراز هویت هم شوید، دیگر کنترل از دست سانسورچی خارج شد و الان تعداد کامنت هایی که نظر واقعی مردم است، خیلی بیشتر شده و با وجود حذف و ویرایش شدید، مردم حرف خود را مستققیم یا غیر مستقیم میزنند . حداقل برای این خبرگزاری ها اگر هم برای نمایش باشد، به اجبار دارند نظرات مردم واقعی را تحمل می کنند!
اما یک مورد عجیب وجود دارد و آن هم خبرگزاری صدا و سیماست! شما برای هربار کامنت گذاشتن مجبورید شماره تلفن همراه خود را قرار دهید . این مورد به کنار . پر بحث ترین مطلب این خبرگزاری، سه کامنت دارد و همگی هم در مدح و ستایش وضعیت فعلی! یعنی صدا و سیما با حدود 40 هزار کارمند (به بزرگی عدد دقت کنید 40000 نفر) تعداد کامنت های خبرش به 5 عدد نمی رسد! یعنی حتی کارمندان خبر هم به اخبار منتشر شده خودشان اهمیتی نمی دهند. و البته اگر هم کسی با این همه ریسک کامنت گذاشتن، چیزی بنویسد، مطمئنا سانسورچی تایید نمی کند.
مملکت ما دست اینگونه افراد است . از ارز ترجیحی و هر نوع رانتی که به نفعشان است، حمایت می کنند . افکارشان و خودشان تندرو هستند. بزرگ ترین رسانه های را دارند. با حجم بالای فسادی که دارند، حزب سیاسی می سازند و با عنوان نماینده مردم در مجلس حضور پیدا می کنند. سیاست مدار میخرند، مجری و خبرنگار و سلبریتی میخرند و با همین امکانات و پول مالیات مردم، خون مردم را پایمال می کنند و با مخابره اخبار دروغ، هر روز در کثافت خودشان فرو می روند . سازمانی که حتی هزاران کارمند خودش هم ارزشی برای عملکرد آن قائل نیستند و حتی درج یک کامنت هم برای خبر های نادرست خودشان انجام نمی دهند.
در حالی که هموطنان ما در خیابان خونشان به ناحق ریخته شده، همین صداو سیما یکبار به مردم می گویند فتنه گر، یکبار می گوید اغتشاشگر، یکبار می گوید مزدور. ای بابا . این حرف ها را به که می گوییم!
