امروز متوجه شدم سرویس «دیپسیک» رو داخلی کردن که مردم بتونن از هوش مصنوعی استفاده کنن. کنجکاو شدم و چک کردم.کر کردم شاید یه شوخی باشه
خب به ظاهر خوبه، ولی مگه میشه؟ برای ورود به چنین سرویسهایی نیاز به ایمیل معتبر داری(معتبر از نگاه اونها نه حاکمیت)، بعدشم باید کپچا رو پاس کنی که اونم نیاز به اتصال به سرویس خودش رو داره. وقتی دسترسی به همه ی اونا قطعه عملا دیپسیک هم بی استفاده اس.
این دقیقا مثل این میمونه که بگن استخر رایگانه، اما درش رو قفل کنن و هیچ راهی برای ورود نذارند!
مسئولینی که باید حداقل یه مقدار از مسائل فنی سرشون بشه، انقدر بیسواد و ناآگاهن که حتی مسائل ابتدایی رو نمیفهمن. هنوز درک نکردن که نمیشه یه بخش رو قطع کنی و فکر کنی بقیه سیستمها درست کار میکنن! انگار میخوان موتور ماشین رو خاموش کنن و از ماشین توقع داشته باشن که حرکت کنه!
حالا اگر بخوایم از یه دیدگاه بزرگتر به قضیه نگاه کنیم، یه استارتاپی که میخواد با دنیا ارتباط برقرار کنه رو در نظر بگیرید. فرض کنید یه دانشجو میخواد مقالهای علمی دانلود کنه یا با استادش که توی خارج از کشوره ارتباط برقرار کنه. وقتی اینترنت بینالمللی قطعه، برای این افراد یعنی پایان کار. یعنی بیخبری. یعنی از قافله جهانی عقب موندن. یعنی برگشت به دوران قرون وسطی!
سؤال اصلی اینجاست:
افرادی که چنین تصمیماتی میگیرن، واقعاً یک مشت آدم بیسواد و احمق هستند که بدون فهمیدن فقط دستورات خودخواهانهشون رو صادر میکنن؟ آیا عمداً دارن کشور رو به سمت یک انزوا و عقبماندگی فنی میبرن، برای اینکه چیزی رو پنهان کنند یا چی؟
