مردم نباید از دولت بترسن؛ این دولتها هستن که باید از مردم بترسن.
V for Vendetta فقط یه فیلم اکشن خفن نیست؛ یه فیلمه که هم هیجان داره، هم مغزت رو درگیر میکنه، هم تا مدتها بعد از دیدنش ولت نمیکنه.
این فیلم به موضوعاتی مثل اهمیت آزادی بیان، خطر تمامیتخواهی، و قدرت مقاومت فردی و جمعی میپردازه. "V" در طول فیلم بارها تاکید میکنه که آزادی ارزش هر قیمتی رو داره و برای به دست آوردنش باید مبارزه کرد.
داستان توی یه بریتانیای آینده اتفاق میافته؛ جایی که یه حکومت دیکتاتوری با ترس، تبلیغات و کنترل رسانهها کاری کرده مردم فقط گوش کنن، نه فکر، آزادی بیان عملاً نابود شده و همهچی به اسم «امنیت» توجیه میشه.
تو همین فضا، یه آدم مرموز به اسم V پیدا میشه. یه شخصیت باهوش، کاریزماتیک و پر از زخمهای قدیمی. اون با ماسک معروف گای فاکس میاد وسط میدون؛ ماسکی که سالهاست نماد اعتراض و شورشه.
V فقط با حکومت نمیجنگه، با ترسی میجنگه که توی ذهن مردم کاشته شده. با کارهای نمایشی، حرفهای تند و حرکتهای حسابشده، مردم رو مجبور میکنه دوباره از خودشون بپرسن:
«ما واقعاً آزادیم؟ یا فقط عادت کردیم ساکت باشیم؟»
توی این مسیر، V با ایوی آشنا میشه؛ یه دختر جوون که اولش حسابی از کارهای V میترسه و حتی باهاش مخالفه. ولی کمکم، با چیزایی که تجربه میکنه، میفهمه آزادی فقط یه شعار قشنگ نیست، یه انتخابه… اونم انتخابی که گاهی درد داره. تغییر شخصیت ایوی یکی از قشنگترین بخشهای فیلمه.
این فیلم یه جور فریاده برای:
آزادی بیان
ایستادن جلوی دیکتاتوری
مسئولیت آدمها در برابر ظلم
V توی فیلم مدام یادآوری میکنه که آزادی ارزون به دست نمیاد. اگه مردم حاضر نباشن براش هزینه بدن، همیشه یه قدرتی هست که میاد و ازش میدزدتش.
اون جمله معروفش هنوزم میلرزه توی گوش آدم:
مردم نباید از دولت بترسن؛ این دولتها هستن که باید از مردم بترسن.
🎭 بازیها:
هیوگو ویوینگ با اینکه کل فیلم ماسک به صورته، یه شخصیت فوقالعاده میسازه. ناتالی پورتمن هم تو نقش ایوی واقعاً میدرخشه.
🎬 فضاسازی:
فضای فیلم تیره، سنگین و خفقانآوره؛ دقیقاً همون حسی که یه جامعه سرکوبشده باید بده. موسیقی هم کاملاً میشینه رو تن فیلم.
✍️ دیالوگها:
پر از جملههای موندگاره؛ از اونایی که بعد فیلم هم هی تو ذهنت تکرار میشن.
💥 اکشن:
صحنههای اکشن فقط برای هیجان نیست، هر کدومش یه معنی پشتشه.
V for Vendetta از اون فیلمهاست که فقط نگاهش نمیکنی، حسش میکنی.
هم سرگرمکنندهست، هم یه تلنگر جدی میزنه.
اگه فیلمی دوست داری که بعدش یه کم ساکت بشینی و فکر کنی—درباره آزادی، ترس و انتخاب—این دقیقاً همونه.
