ایمان عاریه ای


گل با گل زرد گفت زرد ار چه نکوست / سرخی دهمت که جلوه گیرد رگ و پوست
گفتش گل زرد راست گفتی اما / من جامه عاریت نمی دارم دوست

اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِی مِنَ الْمُعَارِینَ وَ لَا تُخْرِجْنِی مِنَ التَّقْصِیرِ
خدایا مرا از افرادی كه ایمانشان موقت و عاریه ای است قرار نده. خدایا از اعتراف به تقصیر و گناه من را بیرون نیاور. خدا نکند که ایمان و تقوایمان موقتی و عاریتی باشد یعنی امروز ژست تقوا را می گیریم فردا می بینیم که تهی از تقوا هستیم. اگر خدا به ما رحم نکند، كمكمان نكند، حفظمان نكند ممكن است همه بلغزیم. خدايا ما را در دينمان و ايمانمان ثابت قدم نگهدار.