نویسنده:#احسان_ خوشخو

فیلم ارزیابی ساخته شده در سال ۲۰۲۴، ازجمله فیلم های درژانر #علمی تخیلی هست که با کندوکاو در علم #روانشناسی ویاری گرفتن از آن،گوشه هایی از زندگی انسان بعدازمرگ طبیعت ، نبود منابع طبیعی ومشکلات زیست محیطی ی را نشان میدهد. فیلم که در فضای دیستوپیایی خاصی درحال رخ دادن است گوشزد به ما انسان ها میکند که اگر همچنان اصرار به نابودی درختان و جنگل ها و منابع طبیعی این سیاره سرسبز بورزیم بافضایی ترسناک و مبهم ی که در دنیای فیلم میبینم مواجه خواهیم شد،

داستان چنین روایت میشود که انسان ها در آینده ی نه چندان دور به شکل کلونی های جدا از هم در خانه های کوچک و تحت کنترل زندگی میکنند و به دلیل نبود منایع ،انرژی های فسیلی، جهت کاهش جمعیت ،ولذت بردن اززندگی، باروری و فرزندآوری ممنوع شده و تعداد خیلی محدود ازشهروندان در این جامعه دبستوپایی با گذراندن آزمونی میتوانند به این مهم دست یابند،
زوج جوان محققی در خانه ای مکعبی شکل، خارج ازاین محیط ،در حال تحقیق و پژوهش هستند در آرزوی آوردن فرزندی میباشند .

زنی بنام ویرجینیا که به عنوان مامور ارزیابی قلمداد میشود به خانه این زوج دانشمند وارد میشود که باورود او و وضع قوانین سخت آزمون فرزند آوری اتفاقاتی جالب و پیچیده در داستان روی می دهد وزندگی این زوج دستخوش تغییرات شگرفی میگردد. ویرجینیا در هفت روز با وضع قوانین سخت گیرانه و کنترل شده واکنشهای حسی و عاطفی این زوج پژوهشگر در موارد وموقعیت های مختلف مورد بررسی و آزمایش قرار میدهد تا اطمینان حاصل کند که این دو استحقاق و توانایی آوردن بچه را دارند یا نه .

ازنقاط قوت فیلم میتوان به کارگردانی خلاقانه و فیلمنامه قوی اشاره کرد که به گمان نگارنده ازنظریه فلسفی اتوپیا آرمانشهر افلاطون در نوشتن آن بهره گرفته شده،ست همچنین طراحی صحنه به شدت کاربردی و درخشان آن که به فهم بیشتر و باورپذیری اتمسفر فیلم کمک شایانی کرده.
خانه طراحی شده زوج جوان بانورپردازی مایه تیره و استفاده ازرنگ های سرد بیشتر به یک فضای ایزوله و آزمایشگاه مانند شبیه هست که حس نظارت و کنترل دائم روی افراد خانه کاملا مشهود ست. که دراین فضا ساکنان آن انگار اسیر و گرفتارند و راه رهایی ندارند. ازاین حیث سبک بصری و فضاسازی فیلم بی شباهت به فیلم های لانتیموس نیست، کارگردان فیلم با کمک مدیر فیلمبرداری اش توانسته بانتخاب قاب های با کمپوزیسیون متقارن و زوایای نامتعارف دوربین استفاده ازاشکال هندسی آرامش بخش در عین حال تنش زا به ویژه الهام از آثار نقاشان دورهٔ مدرن به ویژه، تابلوی نقاشی پیت موندریان که کولاژی مرکب از این اشکال و خطوط عمودی و تیز هستد در القای این فضای به شدت در کنترل و نظارت گر به درستی عمل کرده و معنا و مفاهیم بصری فیلمش را برای ذهن بیننده
آماده و پذیراکند .

ازموارد مهم و مکمل برجسته فیلم هم میتوان به بازیهای یکدست و هماهنگ و باور پذیر بازیگران اصلی فیلم هم اشاراتی کرد بخصوص بازیهای هیستریک و روان پریشانه دوبازیگر خانم ،آلیشا ویکاندر و الیزابت اولسون که در فهم و باورپذیری کاراکترهای داستان و همراهی تماشاگر با روند و ساختار داستان کمک فراوانی کرده اند و تاثر بسزایی در همراه کردن مخاطب با فیلم دارند.

#ehsankhoshkhoo