تیم های کوچک یا تیم های بزرگ...

آیا برای کسب موفقیت و افزایش بازدهی و سرعت در تیم های توسعه ، باید بر تعداد نفرات تیم افزود؟

همیشه اولین راه حل برای افزایش سرعت و کاهش زمان که به ذهن می رسد ، افزودن به تعداد نفرات تیم است ، همچنین اعضاء تیم هم همیشه از حجم کارها گلایه دارند و خواستار استخدام نفرات جدید هستند.

در صورتی که چنین کاری در اکثر موارد باعث کاهش بازدهی تیم توسعه می شود و اصطلاحا تیم دچار "تنبلی گروهی" می شود.

قانونی که بگوید ، چند نفر در تیم های توسعه باید حضور داشته باشند ، وجود ندارد و بستگی به نوع پروژه و کمپانی دارد ، اما براساس تجربه تعداد 3 نفر در هر تیم نتایج خوبی را به ارمغان می آورد.

در سال 1913 یک مهندس کشاورزی فرانسوی به نام " رینگلمن " در یک آزمایش طناب کشی بین گروه های 1 تا 8 نفری دریافت که با اضافه شدن هر یک عضو به گروه ، از میانگین انرژی نفرات برای کشیدن طناب و برنده شدن کاسته می شود.

این پدیده منفی را «تنبلی گروهی » می نامند که به مخدوش شدن مسئولیت مربوط است.

تنبلی گروهی در دو مرحله رخ می دهد :

در مرحله اول کارکنانی که سواری مجانی می گیرند و تنبلی می کنند چون فکر می کنند بقیه اعضاء جای خالی آنها را پر می کنند و در مرحله بعد پرکارها هم در عکس العمل به تنبلی بقیه نفرات دست از تلاش و سخت کوشی برمی دارند.

این تحقیق جالب بعدها با ظرافت بیشتری تکرار شد، به نحوی که افراد ابتدا به صورت انفرادی یعنی در شرایطی که همه مسئولیت فقط بر دوش آنها بود طناب را کشیدند ، سپس وقتی چشمانشان بسته بود و فکر می کردند عضو یک گروه طناب کشی هستند کار را ادامه دادند و در حالی که در حالت دوم هم واقعا تنها بودند و فقط تصور می کردند تنها نیستند عملکرد و تلاش کمتری از خود نشان داده و ثبت کردند!



دو عامل، تنبلی گروهی را تشدید می کند و مدیران باید مراقب آنها باشند:

اول : بزرگ بودن اندازه گروه

دوم : فقدان انگیزه کافی برای وارد شدن و باقی ماندن در گروه


جف بزوس ، بنیانگذار آمازون می گوید : اگر یک تیم با 2 عدد پیتزا سیر نمی شوند ، پس آن تیم زیاد از حد بزرگ است.


به این ترتیب راه حل هم روشن است :

  1. تشکیل گروه های کاری کوچک
  2. واگذاری مسئولیت های دقیق و قابل اندازه گیری و قابل پیگیری به هر یک از اعضاء
  3. فراهم کردن امکان ارزیابی تلاش و سهم هر عضو توسط سایر اعضاء به نحوی که هر عضو گروه ، بقیه را برای سخت کوشی تحت فشار قرار دهد.
  4. پاداش به هر عضو بر مبنای سهم و نقش
  5. خلاص کردن گروه از شر تنبل ها!

در نتیجه ، هر چه تعداد افراد تیم بیشتر باشد ، وقت بیشتری صرف می شود تا تمام اعضاء به هماهنگی و تفکر مشترکی برسند ، بنابراین سعی کنید تا جایی که می توانید تیم را کوچک نگه دارید.