جهان به اندازه ای بزرگ است که نبود تو هیچ تغییری ایجاد نمی کند.

«جهان آن قدر بزرگ است که نبودنت حتی یک سایه را هم

جابه جا نمیکند ؛

اما آن قدر نزدیک است که بودن تو میتواند جهان یک نفر را از نو بسازد.»

این یعنی:

در مقیاس بی رحم هستی ،ما هیچیم؛

اما در مقیاس ظریف انسانیت ،

میتوانیم همه چیز باشیم.

جهان برای نبودن ما مکث نمیکند ،

ستاره ای خاموش نمیشود ،

فصلی جا نمی ماند.

اما همین جهان بی تفاوت،

در دل چند انسان کوچک میشود،

به اندازه یک نگاه،

یک حضور،

یک نفس.

و همین تضاد است که وجود ما را سنگین میکند:

در جهان بی اثر،

در دل ها تعیین کننده.