گاهی آدم دلش میخواهد بنشیند و آرامآرام درباره کتابی که خوانده حرف بزند.
نه برای نمایش دادن، نه برای اثبات حرف هایش.
فقط برای اینکه دوباره با کسی مرورش کند،
برای دقایقی جهان داستان را از دو ذهن عبور دهیم.
اما صمیمیت این روزها گوهر نایابیاست.
دوستیهایی که میشود رویشان حساب کرد، معمولاً عمر کوتاهی دارند؛
زندگی آدمها را از ما میگیرد.
یکی ازدواج میکند،
یکی مهاجرت می کند،
یکی در خودش فرو میرود،
یکی غیب میشود.
و دست آخر میفهمیم چقدر سخت است کسی را پیدا کردن که تا آخر خط بماند.
