دانش بنیان: نامی جدید بر روندی قدیمی

حدودا ۱۰ سال پیش شرکت پست دو نوع خدمات ارایه می‌کرد بنام: پست سفارشی، پست پیشتاز

پست سفارشی حدودا بعد از یک هفته مرسوله‌های پستی رو به دست گیرنده می‌رسوند و پست پیشتاز حداکثر ۲-۳ روزه این کار رو انجام می‌داد. البته پست پیشتاز گران تر بود و مردم معمولا نامه‌های معمولی رو با پست سفارشی می‌فرستادند. همین قضیه گذشت تا خدمات جدیدی بنام «پست ویژه» آمد که رسیدن بسته تا ۲۴ الی ۴۸ ساعته رو گارانتی می‌کرد. کمی گذشت و شرکت پست خدمات پست سفارشی رو لغو کرد. اگر در اون زمان به شرکت پست میرفتید و میگفتید میخوام با پست سفارشی نامه بفرستم، میگفتن به ما دستور دادن که پست سفارشی رو ارایه ندیم! کمی بیشتر گذشت دیدیم پست پیشتاز شد عین پست سفارشی. یعنی کیفیتش تنزل پیدا کرد ولی قیمتش تغییری نکرد. و پست ویژه هم جایگزین پست پیشتاز شد. نتیجه این شد که پست پیشتاز یک درجه تنزل پیدا کرد و پست ویژه هم همینطور. خلاصه همه چیز گرون شد.

حالا قضیه‌ی همین شرکت‌های دانش‌بنیان و شرکت‌های معمولی هم همین‌طوره. الان کار شرکت‌های دانش بنیان شده مهندسی معکوس و ساخت ارزان قیمت بروزترین تکنولوژی‌های دنیا!

شرکتهای دانش بنیان بخاطر کاهش هزینه‌ها معمولا فقط از سربازان امریه استفاده می‌کنن که این سرباز‌ها معمولا از دانشگاه‌های مهم دولتی فارغ‌التحصیل شدن. همین یعنی نیروی کاری که عمدتا کم تجربه و (متاسفانه) بعضا سَمبَل‌کار! و معمولا یک فرد با مدرک دکتری که بیشتر دانشگاهیه تا صنعتی، مدیریت گروه رو بر عهده داره.

این دقیقا عین این هست که یک گروه دفترنشین ارتش رو بفرستند به ماموریت‌های میدانی خطرناک مثل مبارزه با یک گروهک اونم با سلاح‌های سنگین! کسایی که تاحالا فقط سلاح کُلت کمری رو اونم توی تمرینات استفاده کردند توی میدون رزم کار قابل قبولی از دستشون بر میاد؟ یا فرض کنید یک سری از تکاورهای ارتش رو بزارن سر کار دفتری مثل ستاد مرکز کل ارتش! آیا کسایی که حساب کتاب اداری و نامه نگاری اداری رو فقط در حد ابتدایی میدونند توی بایگانی ستاد ارتش چکاری از دستشون بر می‌آد؟!