مرثیه ای برای بتهوون

دوست دارم هرکی این متنو میخونه اولش این آهنگ رو دانلود کنه و بره یجایی که هیچ کس نباشه. آروم به یجا تکیه بده و لم بده و ریلکس این متنو بخونه. ولی لطفا دراز نکش. نشسته بخونش. حالا هرجوری که دوست داری.

در آدرس زیر اولین آهنگِ لیست همین قطعه هست.

https://vmusic.ir/album/va-beethoven-the-very-best-of-deutsche-grammophon-2019/

اسم آهنگ: Bagatelle No. 25 In A Minor, Für Elise, Woo 59


با شروع آهنگ همیشه با خودم فکر میکردم دارم یه آدم خیلی پولدارو میبینم که تو یک برج حدودا 20 طبقه شایدم 21 طبقه تو وان حمومش نشسته و داره به چراغای شهر که روشنن نگاه میکنه. آب ساکن ساکنه و سکوت همه جارو گرفته. ساعت حدود 11 یا 11:30 شب هست . وسط هفتس و احتمالا مردمی هم که بعد از ظهر رفته بودن بیرون دارن برمیگردن خونه هاشون تا فردا زودتر برن سرکار. بخاطر همین هیچ کس تو خیابونا نیست. هیچ پرنده ای نیست. فقط شهر پیداست. تمام چراغا روشنه. صحنه ی خیلی قشنگیه. وان حمومش از طلای سفیده و وسط اتاقش قرار داره و رو به روی اون آدم یه پنجره ی حدودا 5 متر در 10 متر هست و هیچ بالکنی هم درکار نیست. فقط و فقط شهر پیداست. وانش وسط اتاقه و یه میزکار بزرگ چوبی پشت وانه. پشت میزکارم یه کتابخونه ی خیلی بزرگه. روی میز یک کره ی زمین چوبی قدیمی خیلی شکیل قرار گرفته. ولی تمام دیوارای اتاق هم نقره ایه. وان وسط اتاقه و دقیقا وسط یه فرش نفیسه.فرش نفیس رو مخصوص این اتاق دوختن و جای وانرو استادانه خالی کردن . ولی فرش تمام اتاق رو نمیگیره. شاید فقط تا شعاع 2 متری وان رو بگیره. فقط صدای آب میاد. اون بخاطر اینکه گاهی وقتا دستشو از زیر آب میاره بالا تا سیگار برگشو درست بذار تو دهنش. با اینکه شب هست عینک دودی زده. عاشق عینک دودیه. عینک ریبن دودی. کوارتز خلبانی. حدودا 50 سال میخوره داشته باشه ولی هنوز موهاش مشکیه و از وسط و جلو کم پشت شده. اضافه وزن داره و سینه هاش افتاده. همین موقع میبینم که تو یه اتاق با در و دیوارهای سیاه و کمد باز شده پر از اسلحه یکی آروم داره دکمه های پیرهن سفیدشو از پایین تا بالا میبنده. کتشو میپوشه و بعد نوبت به دستکشای سیاهش میرسه. بوی چرم دستکشاش داره میزنه تو دماغم. وقتی هرکدوم رو میپوشه با اون یکی دست زیرشو میگیره و با قدرت میکشه که قشنگ جا بره. صدای طنابی رو میده که درحال کشش خیلی زیاده. کلت کمری مشکیشو بر میداره و خیلی آروم با دست راست نگه میداره و با دست چپ صدا خفه کن رو روش میبنده. میذاره پشتش . برای کلت کمری جایی نداره. همیشه بین کمر و شلوارش یک روگر ال‌سی‌پیتو خوابیده. اون سیم معروفش که مخصوص خفه کردن هست رو میتابونه دور دستاش و میکشه. سیمش نقره ایه و دوطرف سیم سری های سیاه داره. تا اینجا میشه دقیقه ی 1:30. آروم آروم میره سراغ یک کمد خیلی لاغر و شیشه ای . وقتی درشو باز میکنه یه جعبه ی رمز دار براق نقره ای اون وسطه. برش میداره و رمزشو میزنه و بازش میکنه. 040147-640509 وقتی در کیف باز میشه قرمز ترین کرواتی که تا به حال وجود داشته خودشو نمایان میکنه. خیلی ریلکس میگیره و میبندتش. سگکشو میکشه بالا .دکمه ی جلوی کت رو میبنده و میره. دقیقه ی 2:03. اون آدمی که تو وانه احتمالا یکی از بزرگترین یا بزرگترین خلاف کارای مواد مخدره. دوربین سیگار کشیدنشو نشون میده و سیگارو تو دهنش درست میکنه. نگهبانای برج رو نشون میده که یکی یکی افتادن رو زمین و از دهن یکیشون خون میاد و از وسط یک راهرو با دیوار های مشکی و طلایی و فرش قرمز داره به سمت هدف حرکت میکنه. میاد تو اتاق و آروم میره بالا سر هدف. دقیقه 2:33. آروم سیم رو درمیاره و میکشه وتو اون سکوت صدای شلپ شلوپ آب بلند میشه و کل حال خیس میشه ولی بالاخره جون میده و میمیره. دقیقه 2:40. یه چیزی از جیب داخلی کتش درمیاره. مثل ناخون گیر میمونه. انگشت دست راستشو میذاره وسط این و میکنه. وان پر خون میشه. دیگه هیچی پیدا نیست. فقط قرمز تیره.آروم میره سمت گاوصندوقو انگشت اشاره ی بریده شده رو میذاره روی قسمت اثر انگشتش. باز نمیکنه و علامت قرمز میاد. انگشت رو به سمت خودش میگیره که یکبار دیگه بذاره. وقتی علامت قرمز دوباره میاد یه روگر ال‌سی‌پیتو صدا خفه کن دار به پشت سرش بوسه میزنه. یک صورت تو دیواره ی براق گاوصندوق دیده میشه. چاق و با عینک دودی. Bang . دقیقه 3:21. ولی احتمالا برای شما تداعی کننده ی آشغالی ای بود که شبا میومد بهش آشغال میدادیم و صابون میگرفتیم. بتهوون جان شرمندم.

THE END