مردم یا پارچه؟

مردمی که یاد گرفتن به‌جای جنگ مستقیم از گفتار استفاده کنن، بخش اخلاقی جامعه را فعال کردن.
توماس هابز

درحالی که ویرگول تمام تلاش خودش را میکند که ما در ازادی نباشیم اما ما باز مینویسیم و این به تمایل ما به نوشتن،خواندن و لذت بردن برمیگردد.
هنگامی که موضوع جالبی میبینم بی دلیل مغزمان فسفر میسوزاند و انگشتانمان تایپ میکند.

همینطور که همه میدانیم دانشجویان عزیز در به تجمعات و اعتراض پرداختند و خب به مانند همیشه ارزشی های عزیز تمام تلاش خود را کردند تا ان را به شورش ختم کنند و از ابروی حکومت و اقایشان دفاع کنند،البته باید تشکری از ان دانشجوی عزیزی کنیم که فیلم شکست شیشه توسط ارزشی هارا پخش کرد.
به هرحال من در اینجا قصد دارم هم نقد کنم و هم دفاع،دفاع از دانشجو و نقد بر رفتار دانشجو.

برخی از رفتار دانشجویان طنز زیبایی داشت که مارا به خنده انداخت و برخی احتمالا مارا به فکر،در قسمت طنز که صحبتی نیست و اگر باشد نیز ویرگول پاک میکند پس میرویم سراغ قسمت فکر.
یکی از این رفتار ها فیلمی بود که دانشجویان درحال اتش زدن پرچم ج ا بودند،درواقع این فیلم من را به فکر انداخت مثلا اینکه این دانشجویان نمیتوانند تشخیص بدهند جنس چارچه چیست و ان را چگونه باید بسوزانند،اما حکومت میگویند توانستند به صورت سیستماتیک چندین مسجد در قسمت های مختلف کشور اتش بزنند،افرادی که در پایه های اولیه ماندن و انقدر میترسند که در هر حرکتشان این ترس مشاهده میشود و در مقابل ارزشی ها انقدر اموزش دیده هستند که حتی میدانند چه زمان تحریک کنند،چه حرف هایی بزنند خشم ایجاد شود،چه زمان مظلوم باشند،اگرچه تعصبات همیشه پا را کج میکند و میشود همان داستان های طنزی که ایجاد شد که با اموزش بیشتر در دفعات دیگر حل میشود.

یکی توی ویرگول نوشته بود که توی کشور هایی چون المان سوزاندن پرچم مجازات دارد،جالب این است که در ان کشور ها سوزاندن "هر" پرچمی مجازات دارد،مثلا همین المان توهین به هرپرچمی 3 سال حبس یا جریمه نقدی دارد که به نظرم این دوست عزیز باید با این قانون مخالف باشد چون نتیجش میشود دستگیری خیلی از این دوستان یا حتی خود ایشون برای سوزاندن پرچم کشور هایی چون امریکا،اسرائیل و انگلیس.

اما سوال اصلی این است که سوزاندن پرچم با مجازات داشته باشد یا خیر؟اصلا اخلاقی است یا نه؟
درواقع برای پاسخ به این سوال باید فکر کنیم که جان و ازادی انسان مهمتر است یا تکه ای پارچه؟ایا سوزاندن تکه ای پارچه اسیب‌زا است؟
شاید گفته شود که پرچم نماد است که امیلی دوک‌هایم پاسخ میدهد:"نمادها عملکرد اجتماعی دارند و هدفشان انسجام گروهی است، اما این ارزش‌ها همیشه با ارزش‌های فردی برابر نیستند"
درواقع جامعه شناسی پرچم را یک ارزش کلی و قابل احترام نمیداند چون با ارزش های فردی ممکن است برابر نباشد،این موضوع را بیشتر برای حفظ قدرت میداند،برای مثال تجمعات دهه 1960 امریکا وقتی معترضین ضد جنگ ویتنام پرچم امریکارا اتش زدن دولت ان هارا سرکوب کرد(اگرچه امروزه در امریکا اتش زدن پرچم جزو ازادی بیان است).
هانس مورو نیز میگوید:"دولت‌ها گاهی نمادها را ابزار می‌کنند تا مشروعیت و اقتدار خود را تثبیت کنند. این کار همیشه با حفظ حقوق واقعی شهروندان هم‌راستا نیست"

به هرحال منطق میگوید نمیتوان ازادی و جان انسان را برای رفتاری که ازادی دیگران را نقض نمیکند گرفت حتی اگر ان رفتار از نظر حکومت یا افراد دیگر توهین امیز باشد،پس اولویت باید جان و ازادی انسان ها باشد نه مشتی نماد که ممکن است فردایی کاملا تغییر کنند و دیگر ارزش نباشد همانطور که جان استوارت میگه محدود کردن ازادی تنها هنگامی اخلاقی است که ایجاد اسیب کرده باشد و این موضوع به اصل اسیب معروف شد.

اگرچه رفتار دانشجویان نیز چندان مورد تایید نیست و اتش زدن پرچم حرکت رادیکال است که از دانشگاه و دانشجو توقع نمیرود،موضوعات دیگر نیز به مانند شعار "مرگ بر سه فاسد" یا شعار های این چنینی که نشان از سواد کم سیاسی دانشجویان میدهد،البته برای نظر سیاسی مثلا "جاوید شاه" گفتن نیاز به سواد سیاسی نیست و تمام مردم نباید علوم انسانی مطالعه کرده باشند تا بتوانند نظر بدهند اما این شعار ها پیرامون حذف و محدود کردن است که با شعار هایی چون "مرگ بر امریکا" تفاوتی ایجاد نمیکند و همه از یک دست هستند.
در کلیت باعث تاسف است که دانشگاه از شعار "نه پادگان نه بنگاه،درود بر دانشگاه" و "زن زندگی ازادی" رسیدن به چنین شعار هایی که بازتاب شخص پرستی،ایدئولوژی زدگی و منجی نگری است.

در نهایت باید گفت دانشجو حق تجمع دارد و نقد اصلی باید سمت بسیجی هایی باشد که در دانشگاه تجمع کردند و علیه کشوران دیگری نفرت پراکنی کردند،نه دانشجویانی که درمورد کشور خودشان صحبت کردند.

امیدوارم روزی بینا شویم