زندگی در اینجا تلخ است.
روزی تصمیم میگیری که دیگران به فکر کسی نباشی،تنها کار میکنی،گروهی کار میکنی،روز کار میکنی و شب،شب هم کار میکنی،تا اینکه ساعت 2 نصف شب که همه درخواب هستند و تو چشمانت دیگر سو ندارد تصمیم میگیری بخوابی اما درست یک ساعت بعدی گوشی زنگ میخورد تا یاداوری کند باز هم کار کنی،چرا؟شاید بتوانید یک هزارم به جلو بروی،شاید بتوانی به پدرت کمک کنی تا دیگر در بین اسید ها به دنبال نانی نباشد که شب ها از سوزش خوابش نبرد،شاید بتوانید برای مادرت کاری کنه تنها ثانیه ای از فداکاری هایش را جبران کنی،شاید بتوانی روز تولد خواهرت به جای شال چیزی ارزشمند هدیه بدهی و شاید بتوانی تنها یک زندگی عادی داشته باشی،اما ان موقع است که سیاست پا روی گلویت میفشارد و به تو یاداوری میکند که تو از این خاک هستی،خاکی که بوی خون میدهد،بوی تباهی و بوی نابود شدن زندگی،سیاست به تو چسبیده است تا حس نکنی روزی میتوانی چون مردمان دیگر زندگی عادی داشته باشی.
اری،زندگی در اینجا تلخ است.
میدانید با تمام این سختی ها ما باید سکوت کنیم،چرا که ملت فهمیده هستیم،ملت اسلامی هستیم و استکبار ستیزی میکنیم،اگرچه ما انقدر فهمیده نیستیم که برای ایندمان بتوانیم رای بدهیم،انقدر مسلمان نیستیم که حکومت غیرمعصوم نخواهیم و حتی استکبار ستیزی هم نمیکنیم،ان کسی با استکبار میجنگد که خود ملتی را مستعمره خود کرده،عاشق شهید شدنس اما هنگامی که دشمن ندای جنگ میدهد زودتر از همه پنهان میشود،این چه عاشقی است؟
ما مظلوم ترین ملت در تاریخ هستیم،نه مانند ونزوئلا اتحاد داریم و نه مانند سوریه شجاعت،میترسیم دینمان برود درحالی که حال هم ان را نداریم،کداممان سال به سال میتوانیم یک کربلا برویم؟مشهد چیست؟کداممان زندگی اجازه میدهد ساعتی قران را باز کنیم و بخوانیم؟کدام دین؟دینی که تنها هنگام تعطیلی ها یادمان میاید و در یک لباس سیاه و بر سر و سینه زدن خلاصه میشود؟
ما تاوان میدهیم چون اسلام سیاسی است،بله اسلام سیاسی اما نه انطور که فکر میکنید،اسلام هنگامی سیاسی است که بخواهید با دشمنان حاکمان بجنگید،اگر در مداحیتان چیزی بخوانید که به دل انها نچسبد دیگر اسلام سیاسی نیست،نفهمیدن است،بی بصیرت بودن است.اسلام سیاسی ما در پستوی مساجد خلاصه شده که شعار مرگ بر این و ان بدهیم،این اسلام سیاسی ما بسیار انتخابی است،انقدر که میتواند جان معصوم را بگیرد.
زندگی در اینجا تلخ است اما میگویند که به میهن عشق بورزید،علتش را نمیدانم و امیدش را نمیفهمم،اما میهن تنها برای من کشتار و نابودی بوده است.
