علت کرچ شدن و یا کرچ نشدن مرغ

در این نوشته قصد دارم یکی از حالت های شایع که برای مرغ های بومی اتفاق می افته رو بررسی کنم. تقریبا بیشتر مرغ های بومی و محلی در سال یک الی دو بار کرچ می شوند. البته نژاد لاری و برخی نژادهای خاص ممکنه بیشتر از 2 بار در سال کرچ بشه و پرورش دهنده رو کلافه کنه.

حالت کرچی که به آن کُرک و یا کپ آمدن نیز گفته میشود، در واقع حالتی است که مرغ برای جوجه کشی اماده میشود. در این حالت صدا و رفتار مرغ به طور واضح عوض میشه. کرچی مرغ معمولا 21 روز طول میکشه و در طول این مدت مرغ علاقه شدیدی به خوابیدن تو لانه داره و کلا تو این مدت تخم نمی گذاره. خب از اونجایی که همیشه نمی توان جوجه کشی انجام داد بعضی وقت ها کرچ شدن مرغ به ضرر پرورش دهنده تموم میشه. هر چند خیلی از پرورش دهنده ها هم به دنبال راهی برای کرچ شدن مرغ های خود هستند.

حالت کرچی باید دقیقا بررسی بشه چون برخی از مرغ ها الکی تو این حالت میرن. یعنی مرغ صرفا برای اینکه کسی مزاحمش نشه رفتار کرچی از خود نشان می ده مثلا زیاد تو لونه می خوابه و یا اینکه وقتی کسی نزدیکش میشه صدای قدقد می کنه. خب اگه از این نوع مرغ ها برای جوجه کشی استفاده بشه مطمئنا نمی توان انتظار جوجه دهی داشت. در حالت طبیعی مرغ ها موجوداتی ترسو هستند و اگر حیوانی و یا شخصی به آنها نزدیک شود معمولا فرار رو به قرار ترجیح می دهند. اما در مورد مرغ کرچ شده نمی توان اینطوری گفت چون برعکس رفتار قبلی اش، مرغ کرچ شده شجاع تر می باشد. در حقیقت این یک حالت غریزی هستش که به صورت طبیعی در مرغ به وجود میاد برای محافظت و مراقبت از جوجه ها بعد از تولد. یعنی مرغ های کرچ شده در برخی موارد تهاجمی هم هستند و اگر نزدیکشان شوید پرهای دور گردن آنها تیغ تیغ شده و مرغ حالت پفی به خود میگیرد. حتی مرغ کرچ شده به دقت اطراف خود رو تحت نظر داره و برای خطرات احتمالی خودش رو اماده میکنه.

یکی دیگر از رفتارهای مرغ کرچ شده، عدم تمایل به صرف زیاد وقت برای خوراک می باشد. یعنی مرغ کرچ شده خیلی دنبال غذا خوردن و آشامیدن نمیره. برای همین موقع جوجه کشی باید یکم دان و آب تازه همیشه کنار لانه مرغ گذاشت. مرغ کرچ شده معمولا تو کل شبانه روز 2 بار بیشتر برای خوردن و اشامیدن از روی تخم ها بلند نمیشه و این به دلیل غریزی مادری بسیار قوی در آنها می باشد.

البته غریزی مادری همشون مثل هم نیست یه سری از مرغ های کرچ شده وقتی گرسنه میشن، تخم ها را میشکنن و از اونا تغذیه میکنن.

کلا نژادهایی که اصلاح شدن و یا حاصل ترکیب چند نژاد مختلف هستند، کمتر کرچ میشن. نژادهای اصیل به خوبی کرچ میشوند. البته کرچی مرغ به آب و هوا، خوراک و سلامت آنها بستگی داره.

برای تحریک مرغ به کرچی معمولا، کف لانه رو با کاه می پوشانن. همچنین لانه رو باید تو یه جای ساکت و کمی تاریک قرار داد و تعدادی هم تخم مرغ در داخل اون گذاشت تا مرغ برای خوابیدن و کرچ شدن تحریک بشه. خمیر ترش نیز میتونه به کرچ شدن مرغ ها کمک کنه. ولی اگر نژاد مرغ اصلاح شده باشد، احتمال کرچی او بسیار پایین هستش.

خب تا اینجا به نحوه کرچ شدن مرغ پرداختیم. اما اگر مرغ به خودی خود کرچ بشه و این حالت برای پرورش دهنده ناخواسته باشد، چیکار کنیم؟

یکی از سریع ترین راه ها برای شکستن حالت کرچی مرغ، وان آب می باشد. یعنی مرغ کرچ شده رو باید برای چند دقیقه داخل آب قرار داد. اگر دمای آب کمی سرد باشد، مرغ سریعتر از حالت کرچی خارج میشود. تو این حالت نباید کل بدن مرغ زیر آب بره، کافیه که شکم و پاهای مرغ برای چند دقیقه تو تشت پر از آب باشه. بعد از گذشت چند دقیقه مرغ از حالت کرچی میاد بیرون. برای جلوگیری از کرچی مجدد مرغ بهتره که تخم های داخل لانه سریعا جمع آوری بشن و مرغ ها رو به زور از داخل لانه بیرون انداخت و سایر قاطی مرغ ها نمود.