یادمه قبل ماه رمضون امسال، نَقل و نُقل میدیدم، حامد عسکری به مهمونش گفت:«فلانی، همه ماه های خدا عزیزن ولی رمضان یه جور دیگه عزیزه.» همون لحظه انگار که بهم برخورده باشه گفتم:« همه ماه های خدا عزیزن، ماه محرم ولی یه چیز دیگست.» فرداش با صدف حرف میزدیم (شایدم فردا ها)، پرسیدم:«محرم یا رمضان؟» یه ذره فکر کرد، بعد گفت:«محرم.» خیلی خوشحال بودم از انتخابش. بعد توضیح داد :« میدونی رمضان خوبه ها، برا آدمایی که خیلی خوبن، خیلی باید خاص باشی تا رمضان بهت بچسبه. ما آدم معمولیا میخوایم بریم یه جایی بشینیم، یه ذره گریه کنیم، یه چایی بهمون بدن، بعدم بیایم خونه.» دیدم راست میگه. رمضان رو بردن کار هر کسی نیست ولی محرم از اون وقتاییه که هر کسی به اندازه خودش ازش سهم میبره. دم امام حسین (علیه السلام) گرم که همیشه هوای هممونو داشت. من یکیو که خیلی.
