تا حالا شده با خودت بگی: «ای کاش بیشتر طراحی کنم، ولی حسش نیست»؟
این جمله خیلی آشناست؛ مخصوصا برای ما طراحها. واقعیت اینه که خلاقیت مثل یک جرقهی لحظهای نیست، بلکه مثل یک ماهیچهست که باید هر روز تمرینش داد. و اینجاست که عادتها وارد ماجرا میشن.
چرا عادت مهمتر از انگیزه است؟
انگیزه مثل بنزین ماشین عمل میکنه؛ وقتی پر باشه، سرعت میگیری و میتازی، اما بالاخره تموم میشه.
عادت، اما شبیه باتری خورشیدی میمونه؛ چون هر روز با کارهای کوچیک شارژ میشه و تو رو جلو میبره. وقتی طراحی کردن برات تبدیل به عادت بشه، دیگه لازم نیست دنبال انگیزه باشی. خودت خودبهخود میری سمت قلم و صفحهی طراحی.
عادتهای طلایی برای طراحان گرافیک
چند تا عادت ساده که میتونه بازی رو برات عوض کنه:
اسکچ روزانه: لازم نیست شاهکار خلق کنی. حتی ۱۰ دقیقه خطخطی ساده ذهن رو گرم نگه میداره.
الهام گرفتن: هر روز چند دقیقه کارهای طراحهای دیگه رو ببین. نه برای تقلید، برای یاد گرفتن زبان بصری.
دفتر ایده: ایدهها خیلی زود پر میکشن. داشتن یه دفترچه یا اپ یادداشت بهت کمک میکنه شکارشون کنی.
بازی با ابزار جدید: یه روز با Potoshop، یه روز با Ai. تغییر ابزار باعث میشه خلاقیتت یکنواخت نشه.
مرور گذشته: کارهای قدیمیت رو ببین. اون لحظه متوجه میشی چقدر رشد کردی و این خودش انگیزهست.
استمرار؛ راز حرفهای شدن
بزرگترین تفاوت بین یه طراح تازهکار و یه طراح حرفهای، استعداد یا نرمافزار نیست؛ استمراره.
حرفهایها حتی وقتی حال ندارن، باز هم یه قدم کوچیک برمیدارن. و همین قدمهای کوچیکه که روی هم جمع میشه و مسیر رو میسازه.
وقتی عادت تبدیل به هویت میشه
اولش ممکنه بگی: «من میخوام بیشتر طراحی کنم».
بعد از یه مدت میگی: «من کسی هستم که هر روز طراحی میکنه».
و همین تغییر ظریف، تو رو از سطح «آرزوی طراح بودن» به «واقعا طراح بودن» میرسونه.
جمعبندی
طراحی گرافیک، بیشتر از اونکه وابسته به استعداد ذاتی باشه، به عادتها و استمرار بستگی داره. پس از امروز شروع کن. کوچیک، اما مداوم. یه خط، یه اسکچ، یه ایده. همین کافیست تا فردای تو به اندازهی امروزت خلاقتر باشه.
کدام عادت کوچک، بزرگترین تغییر را در مسیر طراحیت ایجاد کرده؟
