اینا دغدغه خیلی هاست از جمله خودم:
ساعتها وقت گذاشتی یه کیساستادی طولانی نوشتی، وایرفریم و موکاپ پشت موکاپ.
اما ریکروتر حتی کامل بازش نکرده.
کلی پروژه توی فیگما داری، اما وقتی میخوای بذاری تو پرتفولیو، حس میکنی «همه شبیه هم شدن».
میخوای کارت رو خاص نشون بدی، اما گیر کردی بین این همه «پورتفولیوی تکراری».
و بدتر از همه: 🤯 هوش مصنوعی الان در چند ثانیه میتونه یه UI قشنگ تحویل بده.
پس تو چه فرقی داری؟
این دقیقاً همون چیزیـه که خیلی از طراحها ۲۰۲۵ دارن باهاش دستوپنجه نرم میکنن.
اسمشو گذاشتن: بحران پورتفولیو.
بذار رک بگم:
📌 فرمتِ «اول تحقیق کردم، بعد وایرفریم کشیدم، آخرش طراحی نهایی» دیگه کار نمیکنه.
چرا؟
ریکروتر کمتر از ۲ دقیقه وقت داره پورتفولیو ببینه.
مشتریها غرق در دهها پورتفولیو مشابهن.
کیساستادیهای طولانی شدهن مثل مقالههای مدرسه: خشک، بدون روح، بدون تمایز.
و خب… نتیجه کارت معلوم نیست.
تصور کن یه ریکروتر میاد پورتفولیوتو باز میکنه:
❌ میبینه پر از اسکرینشات بدون توضیحه.
❌ یا یه عالمه متن کلیشهای: «ما پرسونا ساختیم، تست کاربری کردیم…»
❌ یا فقط یه UI قشنگ.
نتیجه؟ → بعد از ۵ ثانیه میره.
کاری که باید بکنی اینه که:
پورتفولیو رو از «مستندات» به «ماشین شفافیت» تبدیل کنی.
بیایم با هم مرور کنیم:
🔑 تو همون چند ثانیه باید بفهمونیش:
تو کی هستی؟
چه مشکلی رو حل میکنی؟
چه ارزشی میاری؟
✅ مثال خوب:
«به استارتاپهای فینتک کمک میکنم فرایندهای مالی پیچیده رو ساده کنن. (نتیجه: ↑۲۰٪ نرخ ثبتنام)»
❌ مثال بد:
«من عاشق طراحی هستم از وقتی بچه بودم…»
📌 ریکروتر دنبال داستان پرسونا نیست. دنبال اینه ببینه کارت چه اثری گذاشته.
✅ مثال خوب:
«چالش: ۳۰٪ کاربران رزرو پزشک رو نیمهکاره رها میکردن.
راهحل: سادهسازی جریان رزرو + progress bar.
نتیجه: تکمیل رزرو ↑۲۰٪.»
❌ مثال بد:
«ما ۵ پرسونا ساختیم: علی ۲۲ ساله، سارا کارمند اداری…»
📌 فرمت outcome-first:
مشکل (۱ جمله)
محدودیت
تصمیم کلیدی
یک تصویر
نتیجه
✅ مثال:
«مشکل: ۴۰٪ کاربرها فرم ثبتنام رو رها میکردن.
محدودیت: بدون بودجه برای فیچر جدید.
تصمیم: حذف فیلدهای اضافی + دکمه ثبت با گوگل.
نتیجه: نرخ تکمیل ↑۳۵٪.»
👔 ۱. ریکروتر (مدیر منابع انسانی)
دغدغه: وقت نداره. فقط میخواد سریع بفهمه «این آدم به چه دردی میخوره؟»
باید تو همون تیتر یا کارت پروژه قانعش کنی.
✅ مثال خوب:
کارت پروژه روی صفحه اصلی پورتفولیو:
«کاهش زمان ثبتنام اپلیکیشن ۵۰٪ با یک تغییر ساده در فرم»
❌ مثال بد:
«طراحی مجدد صفحه ثبتنام» (خیلی کلی، معلوم نیست نتیجه چی بوده).
💼 ۲. کارفرما یا مدیر محصول (کسی که میخواد تو رو استخدام کنه)
دغدغه: تاثیر کارت روی بیزنس.
باید براش توضیح بدی کارت چطور باعث رشد، صرفهجویی یا بهبود تجربه شده.
✅ مثال خوب:
«بعد از طراحی مجدد جریان رزرو، تماسهای پشتیبانی ۳۰٪ کاهش پیدا کرد. این یعنی ماهیانه ۴۰۰ ساعت صرفهجویی برای تیم ساپورت.»
❌ مثال بد:
«ما یک progress bar اضافه کردیم.» (خوبه، ولی اثر بیزنسی رو نشون نمیده).
🎨 ۳. همکار طراح یا دیزاینلید
دغدغه: کیفیت تفکر و عمق کاری که کردی.
اینجاست که میتونی جزئیات یا مقاله جانبی بذاری تا نشون بدی چطور فکر میکنی.
✅ مثال خوب:
لینک جانبی در انتهای کیساستادی:
«🔗 مقاله: چطور سیستم دیزاین X رو ساختم.»
یا:
«🔗 ویدیو ۲ دقیقهای: پشت صحنه تستهای کاربری این پروژه.»
❌ مثال بد:
فقط چند عکس از وایرفریمها بدون هیچ توضیحی.
📌 پس فرمول سادهش اینه:
برای ریکروتر → تیتر نتیجهمحور (Outcome توی یک خط).
برای کارفرما → توضیح اثر بیزنسی (صرفهجویی، رشد، عدد).
برای طراح همکار → جزئیات و پشتصحنه (چطور فکر کردی، چه فریمورکی داشتی).
✅ مثال:
«۳ اصلی که همیشه تو طراحی دنبال میکنم:
۱. وضوح
۲. حذف اضافیها
۳. تمرکز روی اثر واقعی.»
این چیزیـه که تو رو متمایز میکنه، نه اینکه نوشتی «Figma بلدم».
🎯 مثال کامل: اپ رزرو پزشک
بیایم با یه کیس استادی واقعی، فرمت جدید رو ببینیم:
مشکل: ۳۰٪ کاربران وسط رزرو سردرگم میشدن.
محدودیت: فقط وقت داشتیم یه فیچر اضافه کنیم.
تصمیم: progress bar مرحلهای طراحی شد + امکان تغییر نوبت بدون تماس.
نتیجه: تماس پشتیبانی ↓۳۰٪، کنسلی ↓۲۰٪، رضایت کاربران ↑
درس شخصی: «اول فکر میکردم چت آنلاین لازمه، ولی فهمیدم یه progress bar ساده کل مشکل رو حل میکنه.»
📌 میبینی؟ این خیلی کوتاهتر و تاثیرگذارتتر از یه کیساستادی ۳۰ صفحهایه.
۱. صفحه اصلی = معرفی سریع + دستاورد اصلی
۲. هر پروژه = مشکل --> محدودیت --> تصمیم --> تصویر --> نتیجه
۳. نوشتن برای سه مخاطب (ریکروتر، کارفرما، طراح)
۴. نتایج رو همیشه با عدد و داده نشون بده
۵. صدای شخصی و فلسفه کارت رو بیار
۶. پورتفولیو رو مثل یک محصول زنده، مرتب آپدیت کن
🔮 در ۲۰۲۵ پورتفولیوها دیگه دربارهی «ظاهر قشنگ» نیستن.
بلکه دربارهی اینن که:
چطور فکر میکنی
چه تصمیمی گرفتی
و چه اثری گذاشتی
پورتفولیوی خوب امروز باید اعتماد بسازه، شفاف باشه و outcome-first.
این یعنی هم فرصتهای بهتری میگیری، هم پورتفولیوت بین بقیه گم نمیشه.
💡 حالا تو بگو:
اگه همین فردا بخوای پرتفولیوتو تغییر بدی، اولین تغییری که میدی چیه؟
دوست دارم نظر شما رو هم درباره تجربیاتتون توی این زمینه بدونم
👇 توی کامنت بنویس، لایک کن اگه مفید بود و با دوستات به اشتراک بذار تا اونا هم پرتفولیوشون رو آپدیت کنن.
