توضیحاتی در مورد ادویه جات

تجارت ادویه در سراسر شبه قاره هند در اوایل سال 2000 پیش از میلاد با دارچین و فلفل سیاه و در شرق آسیا با گیاهان دارویی و فلفل آغاز شد و توسعه یافت. مصری ها از برخی گیاهان دارویی برای مومیایی کردن مردگان خود استفاده می کردند و همین تقاضا از سوی مصریان، منجر به تجارت جهانی ادویه شد. کلمه ادویه از واژه فرانسوی قدیمی espice گرفته شده است که به epice تبدیل شده و از ریشه لاتین spec آمده است، اسمی که به گونه های مختلف گیاهان معطر و دارویی اشاره می کند. تا سال 1000 قبل از میلاد، سیستم های پزشکی مبتنی بر گیاهان در چین، کره و هند یافت می شد. کاربردهای اولیه ادویه ها و گیاهان دارویی، استفاده از آن ها در سحر و جادو، درمان، برگزاری آداب و رسوم مذهبی و… بود.

اگر بخواهیم با نگاهی به طول تاریخ، بزرگ ترین و مشهورترین خاستگاه ادویه را معرفی کنیم باید از کشور هند نام ببریم. ادویه های هندی به دلیل رایحه منحصر به فرد و طعم و مزه جادویی و همین طور خواص ارزشمند، پرطرفدارترین ادویه ها در سطح جهان هستند و از طرفی بزرگ ترین بازار داخلی ادویه متعلق به کشور هند است.

به بیانی دیگر این کشور عمده ترین تولیدکننده، مصرف کننده و صادر کننده ادویه در جهان است. کشور هند از میان 109 گونه ادویه شناخته شده در جهان، 75 گونه آن را دارا است.

از دیگر مراکز مهم تولید ادویه ها در دنیا می توان کشورهای زیر را نام برد:

جدول برترین کشورهای تولید کننده ادویه در جهان آمده است.

ادویه اولین تولید کننده بزرگ دنیادومین تولید کننده بزرگ دنیا

ا هل گواتمالا هند

زنجبیل هندچین

زردچوبه هند پاکستان

فلفل چیلی هند چین

زیره هند ترکیه

وانیل اندونزی ماداگاسکار

جوزهندی اندونزی جزیره گرانادا در دریای کارائیب

دارچین اندونزی چین

میخک اندونزی ماداگاسکار

آشپزی ایرانی با ادویه ها دوستی دیرینه ای دارد و خصوصاً برخی از ادویه ها کاربرد زیادی در تهیه انواع غذاها، شیرینی ها و دسرهای ایرانی دارند. یکی از مهم ترین ادویه های ایرانی زعفران است که در غذاهای اصیل ایرانی و دسرهایی مانند شله زرد مورد استفاده قرار می گیرد. این ادویه گران قیمت را تقریباً در تمام غذاها می توان مورد استفاده قرار داد. از دیگر ادویه های ایرانی می توان به دارچین، زنجبیل، زیره، زردچوبه، فلفل سیاه، آویشن، پودر سیر، پودر پیاز و… اشاره کرد.