همه چیز با یک اتم شروع می شود. هر چیزی که شما در اطراف می بینید از ساختار مشخص عناصر به نام اتم ساخته شده است. آن ها را نمی توان از طریق چشمان غیر مسلح دید و از پروتون ها به طور مثبت باردار و نوترون ها خنثی استفاده کرد.
بیشتر زمان, یک اتم خنثی باقی می ماند, که به معنی تعداد پروتون ها و الکترون ها است. اما زمانی که یک اتم پروتون و الکترون را در تعداد عجیبی قرار می دهد, الکترون ها هیجان زده می شوند.
نوترون ها به اطراف حرکت نمی کنند و بیشتر آن ها منعکس شده هستند بنابراین, وقتی یک فرد یا هر شی الکترون های بیشتری دارد, بار منفی ایجاد می کند در نتیجه این الکترون ها به سمت الکترون های مثبت (مثل طرف مقابل) یک جسم یا فرد دیگر جذب می شوند و برعکس. شوکی که ما گاهی اوقات احساس می کنیم, نتیجه حرکت سریع این الکترون ها است.
الکترون ها به این طرف و آن طرف نمی روند, به محض اینکه راهی برای بیرون رفتن داشته باشند, فرار می کنند. به عنوان مثال, اگر الکترون ها در بدن ما خیلی زیاد باشند, به محض اینکه با جسم با بار مثبت برخورد می کنیم, الکترون ها در تله می افتند و ما را به دام می اندازند.
در این فرآیند, ما بسیار متهم هستیم که حتی وقتی از هم جدا می شویم, ذرات هوا را تجزیه می کند و باعث یک شوک ناگهانی می شود. این جرقه باعث درد می شود چون داغ است و احساس می کند که سوزن به پوست وارد می شود.
صاعقه شکل بزرگی از الکتریسیته ساکن است که زمانی شکل می گیرد که هوا به ابرها فشار می آورد!الکتریسیته ساکن جریان زیادی ایجاد نمی کند مگر اینکه در مقیاس بزرگ تر باشد, مانند رعد.
با مالیدن ابریشم یا یک میله شیشه ای, الکتریسیته ساکن می تواند مثبت ایجاد شود. برای جریان استاتیک دارای بار منفی, خز را بر روی پلاستیک یا میله لاستیکی مالش دهید. حتی الکتریسیته ساکن نیز به سرعت نور حرکت می کند.
شوک استاتیک نتیجه توزیع بارهای الکتریکی بین مواد مختلف است.در حالی که نسبتاً بی ضرر, شوک های ثابت می تواند آزاردهنده و حتی دردناک باشد. خوشبختانه, روش های مختلفی وجود دارد که می توانید برای کاهش احتمال تجربه شوک استاتیک, از جمله تغییر کمد لباس و تغییر محیط خود استفاده کنید.
