ده و سی داستان شخصی است که پس از به هوش آمدن، خود را خوابیده میان یک خیابان می بیند. او در دقایق اول، درکی از حال و حتی آینده ندارد، چون گذشته ی خود را نمی داند.
ده و سی قصه ی شخصی است که هرچند در جریان سیال زمان، چون دیگران پیش می رود، لیکن جهت یافتن راهی که باید رفته یا فهم تقاطعی حساس از حیات خود که در آن قرار دارد، راهی جز نگاه به گذشته ندارد، روزها و سالهایی شاید دور یا نزدیک، اما هویت بخش برای کسی که حتی نمی داند به چه جهت با تنی صدمه دیده، روی آسفالت داغ یک خیابان، خوابیده است. چون کودکی که تازه متولد شده، لیکن روحی دارد که سالهای سال زیسته است. وی بعد از دقایقی می فهمد، در پیچی از کوچه ی زنگی ایستاده و برای اینکه بداند، در پس آن با چه رویدادهایی روبرو خواهد شد، مجبور به کشف و شناخت پیچ های قبلی این مسیر است.
