فابینگ (Phubbing#) به معنای نادیده گرفتن دیگران در حین استفاده از گوشی موبایله. این کلمه از ترکیب دو واژه 📱Phone و Snubbing ساخته شده و اولین بار در سال 2012 توسط فرهنگ لغت استرالیای Macquarie معرفی شد.
اما چرا hashtag#فابینگ اینقدر مهم شده!؟
تحقیقات روانشناختی نشون میده که فابینگ تأثیرات منفی قابل توجهی روی تعاملات اجتماعی داره.
برای مثال:
احساس طرد شدن: طبق پژوهش دانشگاه Baylor، فابینگ باعث میشه افراد حس کنن که به اونها بیتوجهی شده!
اُفت کیفیت ارتباطات: مطالعات دانشگاه Essex نشون داده حضور گوشی در مکالمات، حتی اگر استفاده نشه، صمیمیت و عمق گفتوگو رو کاهش میده.
در حالی که این پدیده بیشتر به روابط اجتماعی دیده میشه، اما تو فضای hashtag#دیجیتال_مارکتینگ هم میشه فابینگ رو کم کم احساس کرد. کاربرای در حال فابینگ کمتر به hashtag#محتوا توجه میکنن و تجربهای سطحیتر از محتواها دارن.
به نظرم مارکترا باید این تغییر در رفتار کاربر رو درک کنن و استراتژیهای متناسب با اون تنظیم کنن.
✨ نظر شما چیه؟
کاربران درگیر فابینگ تمایلی به خوندن محتوای طولانی ندارن.
🔹 راهکار احتمالی:
کاربران در لحظات کوتاه تصمیم میگیرن؛ این لحظات همون فرصت طلاییه.
🔹 راهکاراحتمالی:
فابینگ باعث فراموشی تصمیمات خرید میشه.
🔹 راهکار احتمالی:
کاربر درگیر فابینگ، حوصله مراحل پیچیده ندارن.
🔹 راهکار احتمالی:
فابینگ با محتواهای تعاملی کمتر رخ میده.
🔹 راهکار احتمالی:
ارسال پیامها در زمانهای نامناسب، بازدهی کمی داره.
🔹 راهکار احتمالی:
برای موفقیت در دنیایی که کاربران مدام در حال فابینگ هستند، سادهسازی، جذابیت و زمانبندی مناسب کلیدهای اصلی هستند. این استراتژیها به شما کمک میکنند تا پیام خود را حتی در شرایطی که کاربران بیتوجهتر از همیشه هستند، منتقل کنید.
