خاطرات یک پزشک ۱

زمانی که دبیرستانی بودم

یک دفتر اهداف برای خودم آماده کرده بودم که صفحه ی اولش بسم الله بود

صفحه ی دومش دعای فرج بود

و صفحه ی سومش لیست اهدافم.

اون روزا شنیده بودم اگه آرزوهاتو مکتوب کنی، تمام کائنات دست به دست هم میدن تا آرزوهاتو تیک بزنن.

البته لیستی که من نوشتم

آرزو نبود، هدف بود که داشتم برای رسیدن بهشون تلاش میکردم.

خلاصه من ده تا از اهدافمو از کوتاه مدت به بلندمدت نوشتم

بعد از چندسال

روزی که چندماهی از دوران دانشجوییم گذشته بود اون دفترو دوباره پیدا کردم.

درحالیکه به لیست اهدافم نگاه میکردم

هر ده مورد تیک خورده بود و یکی از اون ها قبول شدن رشته ی پزشکی مشهد بود.

دلم برای هدف داشتن

برنامه ریزی کردن و تلاش کردن برای رسیدن به خواسته هام تنگ شده.

خیلی وقته که احساس میکنم فقط دارم وقت میگذرونم

بدون هدف، بدون انگیزه.

فریبا طوقانی

. فریبا طوقانی