سی روز پس از آن شبهای تاریک، شبهایی که "عوام" به گناهِ نان، در مقابل گلولهها فریاد میزدند و همزمان؛ "خواص" در حال شمارش رقمهای میلیارد دلاری بودند، گذشت.
و اما خونی که این بار در تاریخ، از جوان ایرانی به زمین نشست، جوانهای زده است از نفرت؛ با میوهی امید.
این درختِ تنومندِ نفرت با نتیجهی امید؛ روزی غلبه خواهد کرد بر قوم هرزهای که این ملک را به مرز نابودی کشانده است. این ذات ایران است؛ این پیروزی رسم ایران است.
18 بهمن ماه 1404
ایران به سلامت باد
سید فرشاد فیض آبادی
