تولدِ یک مرگ

انسان، تولدِ یک مرگ است.

تنها امکانی که عادلانه و قاطعانه به تمام انسان ها هدیه داده شده، امکان 'پایان' است.

هیچ چیز دیگری به طور برابر نصیب همه ما نشده. حتی نام، که همه ناگزیر از داشتن اش هستیم، برای همه به یک اندازه زیبا نیست.

لح‍ظه تولد انسان، همچون لحظه نگارش اولین کلمه یک داستان طولانی است، و لحظه زیر خاک رفتن همان لحظه زیر چاپ رفتن ویرایش نهایی داستان.

ویراستار این مکتوب زندگی است و گذر آن. زندگی اما کتابت افکار و اسرار در دفترچه پنهان خاطرات شخصی مان نیست، زندگی لغزاندن شجاعانه قلم بر صفحه آشکار این دنیاست. غلط کردن های بسیار و تصحیح شدن های مکرر.

و مرگ انتشار شکوهمند داستان ماست.

پس "بنویس، بنویس به نام خودت"