بزم زندگی

اشو میگه: "زندگی یک جشن است".
وقتی توی یک جشن با دوستات و آشناهات هستی و بگو و بخند و یه عده ای اونور دارن میرقصن، یه عده ای مدام مشغول پوست از میوه کندن و لمبوندن، یه عده ای که میزبان هستن مثل فرفره میچرخن و سرویس میدن، بزرگای جمع رو می بینی که شیک نشستن دور هم یه بحث خفن راه انداختن و دارن باهاش حال میکنن. بچه ها رو میبینی که انگار بال بشون داده باشی لحظه ای رو زمین بند نیستن. دخترا رو میبینی که به جد تلاش کردن تا زیبایی رو برات معنا کنن. پسرا رو که جز بسلامتی یکدیگر چیزی نمی نوشند. موزیک به راهه و هوا توپ و تو آروم تکیه دادی به صندلیت و تمام این مناظر رو نظاره گری؛ تو این لحظه هاست که یک حس فوق دوست داشتنی بهت میگه: "خودشه، زندگی الان هست، چون چیزی کم نیست!"


زندگی جاهای دیگه ای هم هست. وقتی از داشتنی هات میگذری تا گره ای از مشکل دیگری بگشایی. وقتی یه نفر صمیمانه ازت تشکر میکنه و بهت میگه حرفات خیلی بهم کمک کرد و تو برق شکرگزاری رو تو چشماش میبنی.وقتی اطرافیانت سر سفره‌ات نشستن و طعم لذیذ غذایی که براشون پختی اونا رو حیرت زده کرده. وقتی یه نفر با گرفتن کادو از تو فکش بر زمین کوبیده میشه. و حتی! وقتی یک نفر بهت میگه عاشقته. اون لحظه هم میتونی به خودت بگی:"خودشه، من زنده‌ام چون واسه دیگران شادی بخش ام"


این زندگی خیلی جاهای دیگه هم جریان داره، به خصوص وقتی از بودن با خودت لذت میبری: وقتی شعر میخونی، فیلم میبینی، موزیک گوش میدی، رانندگی میکنی، میپری تو آب، آشپزی میکنی، سخت کار میکنی، کتاب میخونی و حتی وقتی واسه دل خودت می نویسی! اگر اون لحظه داری با خودت حال میکنی این اجازه رو داری که بگی "خودشه، چون زندگی جریان داره"

اولویت اول هر انسانی در زندگی، باید همین زندگی کردن باشه! ما درس می خونیم و کار می کنیم تا بتونیم بهتر زندگی کنیم. داشتن یک زندگی درست مستلزم داشتن یک کار درست هست، بعبارتی درست زندگی کردن نیازمند درست کار کردن هست.
نمیشه تو کارت دزدی کنی، اونوقت از زندگیت دزدی نشه!
نمیشه تو کارت حق دیگران رو بخوری، اونوقت از زندگیت حقی خورده نشه!
نمیشه تو کارت به دیگران ستم کنی، اونوقت در زندگیت محبت ببینی!
نمیشه با کارت زندگی خیلی ها رو به خطر بندازی، اونوقت زندگیت به خطر نیفته!
نمیشه تو کارت خودخواه باشی، اونوقت دیگران تو زندگیت جایی داشته باشن!
نمیشه تو کارت زیرآب بزنی، اونوقت زندگیت رو آب نباشه!

همه میدونن زندگی چیه، ولی همه نمی تونن زندگی کنن. چون زندگی رو باید بنا کرد. با لحظه لحظه اش که می آد و می ره. و این رو باید همیشه به یاد داشته باشیم: یه چیزهایی هست که اجازه نمیده کسی بتونه بر خرابه‌هایی که از زندگی دیگران درست کرده، زندگی‌‌ای بنا کنه!