
یکی از چالشهای جدی سالهای اخیر صنعت فشن این است که مرز میان "ژورنالیست فشن" و"بلاگرفشن" کمرنگ شده است؛ آنقدر کمرنگ که در بسیاری از رویدادها، برندها و حتی رسانهها، این دو نقش متفاوت در یک جایگاه قرار میگیرند. این یک اشتباه ساده نیست؛ این اشتباه باعث میشود کیفیت گفتوگو و نقد در صنعت فشن تغییر کند و گاهی به سقوط معیارهای حرفهای منجر شود.
ژورنالیست فشن، در ذات خود تحلیلگری پرسش محور است؛ کسی که از رخدادهای روز صنعت را نه از سطح بلکه از لایههای عمیقتری مانند اقتصاد، فرهنگ، سیاست و تاریخ دنبال میکند. برای یک ژورنالیست فشن نوشتن تنها انتقال اطلاعات نیست؛ فرآیندی پژوهشی است که نیازمند مراجعه به دادههای معتبر، شناخت روندهای کلان، فهم تاریخ مد و مهمتر از همه، توانایی طرح پرسشهای سخت و ناخوشایند است.
ژورنالیست میپرسد: چرا این ترند شکل گرفته است؟ چه ساختار قدرتی پشت یک همکاری پرسروصدا وجود دارد؟ این کمپین چه پیام فرهنگی و سیاسی دارد؟ اینکه یک برند در فصل جدید ناگهان رویکرد متفاوتی را اتخاذ میکند، ناشی از چه ضرورت اقتصادی یا بحران هویتی است؟ وظیفه ژرونالیست فشن تحلیل زیرساختهاست، نه فقط ظاهر اتفاقها.
در مقابل، بلاگر فشن از زاویهای شخصیتر و تجربه محور به موضوعات نگاه میکند. بلاگرها تولید محتوا میکنند تا دیده شوند، تا ارتباط بگیرند و روایتخودشان از سبک زندگی را به مخاطب نشان بدهند. آنها بیشتر بر تجربهپذیری، مصرفپذیری و جذابیت بصری تمرکز دارند. ماموریت یک بلاگر این نیست که ساختارهای یک رویداد را تحلیل کند؛ کار او این است که محصول را قابل لمس کند، سبک را ملموس کند، و پدیدهها را در قالب تجربه فردی روایت کند، این نقش ارزشمند است، اما با نقش ژورنالیستها کاملا تفاوت دارد.
مشکل از جایی شروع میشود که خود صنعت، ایندو نقش را با هم اشتباه گرفته است.
در بسیاری از رویدادها، بلاگرها جای ژورنالیستها را میگیرند؛ و یا در بدترین حالت بلاگرها به عنوان تحلیلگران صنعت معرفی میشوند. و در نتیجه کیفیت تحلیل پایین میآید و سطح گفت و گوها به " این آیتم چطور به نظر میرسد؟" و یا "چطور میتوان این ترند را استایل کرد؟" تقلیل پیدا میکند. وقتی بلاگرها جای ژورنالیستها مینشینند، مسائل مهم صنعت بیصدا میشوند. این سادهسازیها به صنعت ضربه میزنند؛ چون صنعت فشن سرگرمی و سطحی نیست، یک شبکه پیچیده فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی است. بدون تحلیل، بدون نقد، و بدون ژورنالیسم جدی، این شبکه به جای پیشرفت، درجا میزند.
در نهایت هدف از نوشتن این مقاله دفاع از یک شغل نیست؛ برای دفاع از کیفیت نگاه و گفتوگوها در صنعت فشن است.
فشن به بلاگر نیاز دارد، اما به همان اندازه به ژورنالیسم دقیق و پرسشگر هم نیاز دارد. نقش فشن بلاگر نشان دادن تجربه است؛ نقش ژورنالیست نشان دادن حقیقت.
نویسنده: هدیه شریفی