آیینه ها دروغ نمیگویند.

هرصبح که ازخواب بیدار میشوی وجلوی آیینه ایستاده ای ،صورتت را نگاه میکنی ،نه به چشمانت خیره میشوی.

یک روز چشمانت میخندد،یک روز می گرید،یک روز سرشارازغرور است ویک روز باخشم نگاهت میکند...

توایستاده ای وخیره میشوی به خودت.

درفرای همه این نگاه ها توفقط به نقابهایت فکر میکنی . زیرا پشت نقاب همه چیز پنهان میشود.نه کسی غمت را میفهمد نه خشمت را نه لبخندت را نه دلهره هایت را......

آیینه دروغ نمی گوید ولی تومجبوری به نقاب زدن..نقاب قوی بودن .نقاب اینکه هیچ چیزدردناک نیست .نقاب اینکه تو قدرتمندی وهرمشکلی راحل میکنی .که بی مهری ها مهم نیست .گوشه وکنایه زدن ها عادی است .دیده نشدن ها پیش می آید.فراموش شدن که رسم روزگاربوده.انگار که هیچگاه نبوده ای. همه چیز را پذیرفته ای ولی شب که میشود بازجلوی آیینه می ایستی و نقاب رابرمیداری .آخ که چه هوایی به صورتت میخورد .باز خودت هستی وخودت .نفس راحتی میکشی ..

آن صورتک قوی برزمین افتاده چشمهایت عریان نگاهت میکنند وبه تولبخند میزنند.

باتو حرف میزنند ازحقیقت درونت می گویند.تومی اندیشی به چشمانت و آنگاه به آرامش میرسی .من یک روز این نقاب را زیرپاهایم له میکنم.آن روزکه دورهم نیست هیچ چیز مرا به هراس نمی اندازد.من به روزی که همیشه چشمانم بخندند امید دارم...به

روزی که نقابی نباشد .من باشم وتو وچشمانم و آیینه🙏