از تو ممنونم؟

برای روزهایی که باید میبودی ونبودی ممنونم.

برای تمام روزهایی که ساختم وخراب کردی ممنونم.

برای آغوشهایی که خستگی های تنم رامی زدود، ودریغ کردی ممنونم.

برای تمام راه هایی که تنها رفتم وخودم رادرنیمه راه خسته دیدم وبازادامه دادم ممنونم.

برای تمام شادی های که باید می بود ونبود ممنونم.

برای تمام نادیده گرفتن ها برای تمام بی معرفتی ها ممنونم،

ممنونم وسپاس که ساختی ازمن کوهی وآرام آرام قوی شدن را

آموختی که میشود نمرد وادامه داد،

که خودم را یافتم

خودم راستودم

خودم رادرآغوش گرفتم

ودرپس همه اینها بودن را ،ادامه دادن را امید را وساختن راخوب آموختم ،

بابت فرزندم ممنونم .

بابت هرآنچه تونبودی واویادگرفت که باشد‌

رفیق ،همراه ،هم زبان ،همفکر...

من آموختم باشم ،بدوم ،بروم ،خسته نشوم ،ناامید نشوم ،اشکهایم را پاک کنم وبخندم وبخوانم وبدانم که تنهایی گاهی بهترین موهبت است اگرآن را قدر بدانی و بدانی اگر دیرتر اگر خسته تر ولی عمیق تر جهان برایت زیبا خواهد شد.برای همه چیزممنونم🌱